Fryslân, nog een keer... 22 augustus 2015 t/m 31 augustus 2015

We kunnen het niet laten. Na de vorige tocht, die meer een sterk onderkoeld experiment was met veel water boven de boot en kwik dat maar niet wilde opstijgen, doen we een tweede poging. We hebben verzonnen dat er voor Marion een gemakkelijke stoel mee moet en we hebben een ingenieus vakantieplan ontwikkeld. Ons experiment heeft namelijk aangetoond dat lang achtereen op een boot met relatief weinig beweging voor de schipperse een slechte uitkomst oplevert. Ze wordt er een soort van niet-mobiel van. Het plan is daarom als volgt (en dit keer doen we het anders: we wijken niet van ons plan af): In week 1 varen we naar Fryslân (en daarover gaat dit verhaal), dan komt er een lang weekend waarin we met onze Oude Dame naar een evenement in de buurt van Assen gaan, en daarna "doen" we een rondje Flevoland met de boot. Dat stukje Assen kan gelezen worden in het verslag van de Oude Dame en die laatste week rond Flevoland komt weer aan de orde bij de Beereboot.


De Beereboot dus. Dit was het plan:

Gevaren route: Kampen-Muggenbeet-Echtenerbrug-Akkrum-Echtenerbrug-Steenwijk-aanlegplek-De Belt-Kampen


Afgelegde afstand 200,5 km., 24,6 vaaruren, 33,9 liter brandstof


24 bruggen en 6 sluizen.









Zaterdag 22 augustus 2015
We vertokken rond 12:45 vanuit onze thuishaven in het Gat van Seveningen tegenover de Hanzestad Kampen. Het is een bijzondere dag: de verjaardag van moeder Van der Toolen, die vandaag 91 jaar is geworden. Dat hebben we vanochtend gevierd met gebak op Botermarkt 4, de huiskamer van Myosotis, waar ze woont en heel goed verzorgd wordt. Na dat feestje zijn we naar de haven gegaan en nu varen we de IJssel op.
Op de IJssel ligt dan al een heel circus van baggermachine en bakkenlader, aan elkaar gekoppeld met een drijvende leiding. De bakkenlader ligt beneden het baggerschip en is herkenbaar aan de vier T-vormige "buizen", twee aan elke kant. De IJssel wordt vanwege het project "Ruimte voor de Rivier" twee meters dieper gemaakt. Ik vraag me af hoe noodzakelijk dat is: vlak voor onze haven geeft de dieptemeter 5 meters aan. Maar goed, hij wordt dus dieper gemaakt.





Op dat moment lag de drijvende bok van Hebo met de gele kraan er op nog niet op z'n plek. Daar kom ik nog wel op terug aan het einde van deze vakantie.


We gingen dus naar Muggenbeet. Door de Ganzensluis (waar we een poosje moesten wachten, want we waren er te vroeg). Het weer werkt beter mee dan in onze laatste langere vaartocht: het is warm (27 graden) en de zon schijnt volop. Met een oostelijk windje, kracht vier en een lage luchtvochtigheid is het echter prima uit te houden. Het wordt de bekende vaartocht via Ganzendiep, Goot en Scheepvaartgat. Daar stuurboord uit naar de Aremberger Gracht, via de Ronduite, de Beulaker en de Walengracht naar het Giethoornse Meer en tot slot de Wetering in, om aan te leggen bij Muggenbeet, vlak achter de boot van onze buren op de haven.


Afgelegde afstand 33,5 km., 1 brug, 2 sluizen. Vaartijd: 3 uur 48 minuten. Brandstofverbruik: 5,9 l.


Zondag 23 augustus 2015
We gaan verder naar het noorden. Vandaag staat de leuke tocht langs de Wetering en de Kalenberger Gracht op het programma, tot voorbij Kuinre en langs Schoterzijl. Noordwest Overijssel is niet voor niets ooit gekozen als het mooiste stukje Nederland, en het is toch eigenlijk bijzonder dat wij hier iedere keer zomaar doorheen kunnen varen.
We varen vandaag de Pier Christiaansleat maar eens voorbij, daar zijn we al zo vaak in gegaan... En voorbij dat punt zijn er ook mooie aanlegplekken. Zo heb je Tj03, een driehoekig eilandje vlak bij een boerderij, aan het begin (of is dat nou net het einde) van de Broeresloot (of Vierhuister Vaart, kies maar). Er staat een behoorlijke wind, het meren is daar lastig... Noordoost 5 bij een temperatuur van 25 graden: je biertje waait zowat weg, terwijl je behoorlijk dorst hebt... We bekijken er de formatievliegende spreeuwen...

Het blijft een imposant gezicht, die duizenden spreeuwen die allemaal hetzelfde doen...



Afgelegde afstand: 37,2 km., 3 bruggen, 1 sluis. Vaartijd 4 uur 12 minuten. Brandstofverbruik: 4,5 liter.


Maandag 24 augustus 2015
De volgende dag gaan we verder, richting de Engelenvaart. Altijd weer mooi om in te varen.

Maar voor dat we dat doen, hebben we eerst eens even gekeken hoe hoog de Ruitenschildbrug nu precies is. Even daarheen gevaren, en gekeken: hoog genoeg voor ons! We peilen 2,80 meter, dus dat kan geen probleem vormen! Dat biedt weer perspectieven...

Dan toch maar naar die mooie vaart, waar het dit keer langs de kant erg rustig is: er ligt vrijwel niemand. Vanaf de Nieuweschootbrug is dat wel logisch: er staan overal bordjes dat de oever gevaarlijk is en tussen de verrotte beschoeiing en de grasstrook op de kruin van de waterkering gaapt een behoorlijk gat. We varen maar door, op weg naar Akkrum. De marifoon bewijst weer goede diensten en vlotte brugopeningen en een leuk contact met de brugwachter zijn daarvan een prettig gevolg.

Om even over enen varen we de Meinesleat in, passeren de brug rond kwart over één en meren om tien voor half twee in het passantenhaventje. 's Avonds gaan we weer naar het centrum: eten bij La Copita, een leuke pizzeria. Daar hebben we een mooi gesprek met de eigenaar, die helemaal blij is met de gemeentelijke herindeling die in Fryslân heeft plaatsgevonden. Tevreden over de activiteit van de gemeente, een goed bericht dus!
Afgelegde afstand: 28,4 km., 4 bruggen. Vaartijd: 3 uur en 36 minuten. Brandstofverbruik 5,7 liter


Dinsdag 25 augustus 2015
Vandaag blijven we in Akkrum. 't Is zo'n leuk plaatsje in het mooie Friese landschap. We doen wat boodschappen en wandelen wat door de wijk aan de andere kant van het spoor. Met een boek en een puzzel komen we de dag verder wel door, fietsen gaat helaas nog niet lukken.




Onze ligplaats in Akkrum, niet verkeerd!

Marion gaat die dag veel lopen, ik loop een deel mee, want dat is goed voor haar rug. Toch gaat het bijna mis, maar gelukkig loopt het allemaal goed af.


Aan het einde van de middag wordt de kookpot opgediept uit het vooronder. We hebben inkopen gedaan (kippenbouten en groente) die we klaarmaken op een smeulend houtskool-brikettenvuurtje. Dat gaat helemaal geweldig, met een flinke scheut wijn er bij komt er een heerlijke maaltijd uit de Dutch Oven. Genieten dus!




Woensdag 26 augustus 2015
Verplaatsingsdag, of wel: we gaan weer varen. Komende week moeten we weer naar huis, want er staan nog meer leuke activiteiten op het programma. Dus - maar dat hadden we al eerder beslist - Dokkum is veel te ver. We gaan daarom maar terug naar het zuiden, en ons doel is dit maal Echtenerbrug. Het plan om via de Broeresloot te gaan en dan over het Tjûkemar laten we varen: er staat gewoon veel te veel wind. Kiezen dus voor de rustige route via de Pier Christiaansloot. Het grappige is natuurlijk dat  je op de terugweg een heel ander landschap denkt te zien dan op de heenweg. Zo blijft varen leuk! Minder leuk vinden we dit grote bord:



Dit betekent dat het mooie uitzicht daar bij de Meerkoet een stuk minder aantrekkelijk dreigt te worden. Geen mooie natuur meer, maar huizen in zo'n "wonen-aan-het-water-u voelt-zich-miljonair-project". Je moet wel lef hebben in deze economisch moeilijke tijden, maar toch ...
De temperatuur is nog steeds vrij hoog (26 graden), maar de bewolking neemt steeds verder toe. We laten ons echter niet afleiden van ons plan: een pintje bij Dikke Tût, naast de brug in het dorp. Dat pintje worden er twee, drie, bitterballen... Lekker genieten hoor! De bootjes (nou ja, bootjes, zeg maar boten) varen vlak langs het terras, de musjes doen zich tegoed aan gebak, frites en bitterbalkruimels die ze overal op het terras aantreffen, soms nog met de eigenaren er bij... 's Avonds plenst het van de regen!
Afgelegde afstand: 31,8 km., 5 bruggen. Vaartijd: 4 uur en 24 minuten. Brandstofverbruik 5,7 liter.


Donderdag 27 augustus 2015
Op naar de mooiste sluis die we kennen: de Driewegsluis. Het is natuurlijk niet zo'n heel lang eind varen, van Echtenerbrug naar de Driewegsluis. We doen er dan ook maar iets meer dan een uurtje over om via de Helomavaart op ons doel van die dag aan te komen. De temperatuur ligt vandaag rond de twintig graden en de wind waait met een krachtje 4 vanuit het zuiden, terwijl het half bewolkt is. Het is aardig om mee te maken dat de marifoon op dit korte stuk er voor zorgt dat we meteen een opening van de brug krijgen als we dat vragen. Toch handig als je met de bediening kan praten! Onze buurman profiteert mee. Bij de Oldelamer Brug roepen we op, en bij de Oldetrijnster Brug volgt de opening - die wij eigenlijk niet echt nodig hebben - vanzelf. In beide gevallen varen we zonder te stoppen de bruggen door.
Op het eilandje bij de Driewegsluis maken we een wandeling, want dat is niet alleen goed voor Marion, maar ook erg leuk om te doen. We lopen van de ene naar de andere kant, kijken bij de sluis en de leuke woningen die daar staan.
Ook deze dag is het weer wat nattig:




Regenspatten op het zeil van het stuurhuis

Toch mag dat allemaal de pret niet drukken, we zijn wel erger gewend....
Afgelegde afstand: 10,4 km., 3 bruggen. Vaartijd: 1 uur en 6 minuten. Brandstofverbruik 1,5 liter.










Vrijdag 28 augustus 2015
Vandaag varen we een keer zo lang als gisteren. We gaan naar Steenwijk. We zijn daar een poosje al niet meer geweest (toch zeker een maand of anderhalf). Eerst naar Ossenzijl, na de brug bakboord uit (er komen ook schepen vanuit het Kanaal Steenwijk-Ossenzijl, daarmee moet je wel rekening houden). Na de Hogewegsbrug (die we net als de Ossenzijlerbrug zonder lange wachttijd kunnen passeren) komen we in dat kanaal terecht. 11 kilometers vrijwel rechtuit, maar wel door een mooi landschap. We genieten er van.

Uiteindelijk komen we aan in Steenwijk, waar we de stad ingaan. Daar worden we aangetrokken door feestgedruis bij de kerk, waar een grote rommelmarkt aan de gang is, met soms hele mooie spulletjes. Omdat we zelf ook nog wel rommelmarktspulletjes hebben, weten we ons te beheersen. Maar het is er wel gezellig druk, en Marion meent dat een jongetje zijn moeder kwijt is. Gelukkig valt dat allemaal wel mee!
We hebben een babbel met de havenmeester en nemen het wijze besluit om aan boord te eten.













We liggen op een mooie plek en de volgende dag maken we in de buurt eerst een wandeling.
Afgelegde afstand: 17,1 km., 5 bruggen, 1 sluis. Vaartijd 2 uur 12 minuten, Brandstofverbruik 3 liter.
Zaterdag 29 augustus 2015
Zoals gezegd: eerst een wandeling, en wel naar het mooie landgoed Ramswoerthe. Door een fraaie parkachtige omgeving lopen we langs het hertenkamp naar het prachtige landhuis dat achter een mooi Jugendstil-hek is gelegen. Het is echt heel bijzonder en goed onderhouden. Rond tien voor twaalf verlaten we de haven. We gaan op weg naar Blokzijl, althans, dat denken we. Maar onderweg lopen we natuurlijk vast op een brug die middagpauze heeft en we moeten ruim een half uur wachten voordat we verder mogen varen. Geen nood, dan doen we de afwas, drinken koffie en genieten van het mooie weer. De motorboot die na ons komt snapt niet helemaal wat je beurt afwachten betekent als de brug weer begint te draaien: de beste man heeft zoveel haast dat 'ie het eerst door de brug moet. Jammer dat zijn schip zo vreselijk stinkt, maar het levert ons ook wat op: Een hele mooie ligplaats, op iets meer dan twee kilometer voor Scheerwolde.













We genieten volop van het mooie landschap en het fraaie weer en besluiten dat het tijd is voor een pilsje. We weten dat in Scheerwolde een buurthuis, annex café staat. Na een wandeling van ongeveer een half uur blijkt dat malle ding gesloten te zijn, en keren we onverrichter zake terug. Nou ja, onverrichter zake... Onderweg bevindt zich nog een palingkwekerij, die er ook een soort van lunchroom op nahoudt. De zeer aardige dochter des huizes bedient de klanten, en wij genieten van een brood zalm of paling en een pilsje. We doen dat op een terrasje langs het water van de vaart, waar ook nog een motorjachtje passeert. helemaal geweldig! Zo kom je de vakantie wel prettig en ontspannen door! Het leuke is natuurlijk dat we vandaag nog geen uur gevaren hebben en een wereldplekje hebben gevonden.
Afgelegde afstand: 5,3 km., 1 brug. Vaartijd: 1 uur 48 minuten. Brandstofverbruik: 1,1 liter.


Zondag 30 augustus 2015

Blijf kijken: het is prachtig weer...


Het plekje is dan wel heel erg mooi en de temperatuur uiterst aangenaam, maar we gaan toch verder. We maken vandaag een leuke slinger, varen dwars door Blokzijl (altijd weer leuk om daar te komen) en gaan via de Zwemmer bij Vollenhove naar het Kadoeler Meer. Vandaar gaat het onder de Kadoeler Brug door naar het Zwarte Meer en voor het Vogeleiland langs. Vandaag vliegen daar geen spectaculaire vogels als Vis- of Zeearend. Het water is blak, er staat slechts een tweetje uit zuid-zuidoostelijke richting. Zo komen we aan op De Belt, onze laatste stopplaats voor deze trip. We meren daar af aan een nieuwe drijvende steiger die al weer heel wat jaartjes oud is. Nieuw omdat hij hier pas ligt, oud omdat hij niet nieuw is... Hier gaan we een spectaculaire nacht tegemoet met veel bliksemschichten. Het gaat de hele nacht door, maar het komt nooit echt dichtbij. Dat hebben we op De Belt wel eens anders meegemaakt. De volgende ochtend worden we getrakteerd op mooie luchten met vreemde wolkenpartijen.



Vooral het plaatje van de wolken in de waterspiegel (r) geeft een mooie indruk!

Afgelegde afstand: 21,1 km., 2 bruggen, 1 sluis. Vaartijd: 2 uur 42 minuten. Brandstofverbruik: 3,7 liter.

Maandag 31 augustus 2015

We gaan op huis aan. In ruim twee uren varen we terug naar de haven. Onderweg spettert het wat, de temperatuur schommelt rond de 24 graden. Als we terug komen op de IJssel ligt daar nog steeds het baggerspul van Ruimte voor de Rivier. Marion brengt de was en de spullen naar huis en ik maak schoon schip. Dat is een warme klus, maar gelukkig zit er nog wel koud drinken in de koelbox. De komende dagen gaan we ons voorbereiden op deel twee van de vakantie, maar daarvoor moet de lezer op visite bij de Oude Dame.

Afgelegde afstand: 15,7 km., 1 sluis. Vaartijd: 1 uur en 48 minuten. Brandstofverbruik: 2,7 liter.

Nieuw seizoen, nieuwe kansen??? 2015 een spannend jaar.

In de winter werken we hard aan de boot. Nou ja, hard... Eigenlijk valt het allemaal erg mee en zo kan het gebeuren dat er niet erg veel "geklust" wordt. Dom natuurlijk, want dan gebeuren er altijd dingen waardoor je ineens helemaal geen tijd meer hebt, en dan moet je later het water in...
's Winters staat de Beereboot altijd keurig in een loods, gezellig met een hele groep andere schepen. Deze winter moest de electriciteitsvoorziening aangepakt worden: iedere keer een lege accu is eigenlijk niet de bedoeling! Dus nu zit er een andere dynamo èn een Argofet van Victron in de boot. Rob, bedankt! Maar eens kijken of we daarmee het probleem hebben opgelost. Te weinig stroom is toch uitermate lastig, hoewel we helemaal niet veel aan boord hebben. Maar een vacuümtoilet dat je niet kunt gebruiken omdat de vacuümpomp niet wil werken... Die zonnepaneeltjes kunnen niet alles regelen.
Testen kan natuurlijk pas weer echt goed in het water, maar daarvoor moest eerst dat gat dicht. Gat? Ja, helemaal onder in, in het vlak had ik een gat gemaakt met een doorsnee van 2 centimeter. De Beereboot krijgt namelijk weer een dieptemeter. Kunnen we zien waarom we vastlopen...

Zo'n gat moet natuurlijk wel weer zorgvuldig dichtgemaakt worden, anders krijgen we natte voeten...
Na het aanbrengen van de gever moesten er natuurlijk kabeltjes getrokken worden van klokje naar stroom. Dat werd natuurlijk een woest gevecht: je kunt nergens bij, de ruimte is te klein voor een boormachine en met de hand een gat met een doorsnede van zo'n 13 mm. gaat ook niet lukken. uiteindelijk is dat gat er natuurlijk wel gekomen, want ik win altijd...


Maar ik schreef dat er altijd wel iets gebeurt waardoor je planning in een soort van soep loopt. Nu was het eind februari 2015 en de schipperse werd ziek. Met een zere rug te bed, niet kunnen zitten, lopen of iets anders. Dat betekende veel zaterdagen geen boot, maar zorg voor het meisje. De klachten waren dusdanig ernstig dat we allebei dachten dat de Beereboot onze boot niet lang meer zou zijn.


maandag 15 juni 2015
Maar goed, op 15 juni 2015 gaat het dan gebeuren: we zullen een dag of tien gaan varen om het uit te proberen. Het meisje heeft geheel gratis en voor niets een hernia gekregen en we moeten toch eens nagaan of we daar mee kunnen varen. We hebben geen plan (daar wijken we immers toch alleen maar van af), maar we willen wel naar Fryslân. Dus gaat de eerste etappe naar Blokzijl. Drie, drie en een half uur varen, en dan de wal op, dat is de bedoeling. Als we in Blokzijl arriveren, is de haven in elk geval aan de wat langere drijvende vingersteigers gevuld, en dus zoeken we ons heil aan het walletje net buiten het mooie stadje. We liggen er prinsheerlijk (lekker rustig) en hebben 's avonds een gezellige babbel met de havenmeester. We betalen € 7,20 inclusief toeristenbelasting. We maken 's avonds een leuke wandeling door het altijd weer mooie stadje, drinken een borrel aan boord en gaan slapen.


afgelegde afstand: 29,7 km., 3 uur 18 minuten varen; havengeld € 7,20 inclusief toeristenbelasting.


dinsdag 16 juni 2015
Vandaag gaan we wel 15 kilometers verder, naar Ossenzijl. Altijd weer een leuke tocht vanuit Blokzijl, over de Wetering en de Kalenberger Gracht. Leuk, om te zien of alles nog het zelfde is, of dat er toch weer iets is veranderd. Leuk, vanwege al die kleine huisjes, mooie boerderijen en doorkijkjes naar het fraaie rietland van Noord-west Overijssel. Niet voor niets is dit landsdeel ooit eens verkozen tot het mooiste stukje Nederland. We vertrekken om 10:00 uur met een beetje vocht uit de lucht, maar na een periode van zware bewolking klaart het wat op, en aan het eind van onze vaartocht schijnt het zonnetje volop en is het 19 graden. Wat ons betreft het ideale vakantieweer! Het einde van de vaartocht overigens is vlak voor de supermarkt van meneer Braad in Ossenzijl. Tegenover de camping, waar de twee essen het steeds minder goed doen. Het verval begon toen daar een groepsaccomodatie werd gebouwd, en nu zijn de twee majestueuze bomen op sterven na dood. Jammer. Ook jammer is dat alle struiken zijn verwijderd, je kijkt zo het veld op waar de caravans geacht worden te staan. Maar nu is het veld helemaal leeg, het is er stil, net zoals op het water.


Omdat we al om 12:15 op onze plek liggen, hebben we tijd genoeg om de benen te strekken. We wandelen naar het bezoekerscentrum van de Wieden, en besluiten daar naar binnen te gaan. We krijgen een mooie indruk van het bijzondere landschap, maar vluchten voor de bus met bejaarde bezoekers die binnen struint. Met ons gaan ook deze bezoekers weer naar buiten: zij gaan een rondvaart maken, en wij een wandelingetje. Langs een wandelpad staan leuke, informatieve bordjes over de planten die we tegenkomen: Kale Jonkers en Rietorchissen, Zegge en Lisdodde.

de trekkershutten op de camping

een rietorchis

In ieder geval werkt het weer goed mee: in de middag schijnt de zon en wordt het bijna 20 graden. Er staat een noord-oostelijk briesje van 2 Beaufort, dus allemaal prima te doen.

Afgelegde afstand: 14,9 km., 2 uur 12 minuten varen.

Woensdag 17 juni 2015
Natuurlijk blijven we niet in het leuke Ossenzijl liggen, want dat kennen we zo langzamerhand wel. Het idee is om via Kuinre naar Echtenerbrug te varen om daar te genieten van het uitzicht op het Tjûkemar. Bij de brug van Ossenzijl is een schip helemaal alleen op de wereld. Met de verbijsterende snelheid van een meter per week vaart het ding door de brug, om direct na de brug te gaan draaien (terwijl er een tegenligger aankomt en wij er vlak achter liggen. Wat een zoetwatermatroos! Dergelijke figuren horen eigenlijk niet op het water thuis, maar helaas zijn ze er wel. Ze zijn dan ook nog zo autistisch dat ze helemaal niet begrijpen waarom je een geluidssein geeft. Maar goed, bij jachthaven Havelock gaan wij bakboord uit de Linde op. Iedere keer is dat weer een leuke tocht: slingerend over de Linde, tussen Overijssel en Fryslân, langs boerderijen en de Havendienst I, het kleine gele sleepbootje dat ongeveer halverwege ligt gemeerd. Door die hele scherpe bocht naar bakboord, en dan tenslotte achter de begraafplaats van Kuinre langs, zwaaien naar onze kennissen Ton en Anneke, die in hun tuin achter de vroegere kaasfabriek zitten. Die sluis halen we natuurlijk net niet, dus we meren maar om de middagpauze door te komen. Na het schutten varen we bijna tegen een tegenligger aan die met een behoorlijke snelheid onder de brug vandaan komt, onzichtbaar voor eventueel tegemoetkomend verkeer. De volgende keer toch maar weer een lange stoot geven, dan weet men dat de Beereboot in aantocht is. We vervolgen onze tocht in de richting van Schoterzijl en passeren daar de smalle sluis nabij het beroemde restaurantje. Ook daar hebben we tegenliggers, maar we hadden de sluis - die altijd open is - goed opengevaren, dus was er geen probleem.
Uiteindelijk komen we bij de Pier Christiaansleat, de brêge tussen Dolsterhûzen en Ychtenerbrêge en uiteindelijk de Meerkoet. We hebben een babbel met de havenmeester en halen in het dorp niet alleen sûkerbôle, maar ook bier, en bitterballen. Kortom: we gaan even naar Dikke Tût en kijken naar de brugopeningen en de passerende schepen.


afgelegde afstand: 22,8 km.,2 uur 54 minuten varen; havengeld: € 22,-- voor twee dagen inclusief toeristenbelasting.

Donderdag 18 juni 2015
Het waait lekker, strepen op het water en mooie wolkenluchten.

Weer om in Echtenerbrug te blijven, om te genieten van het mooie, maar o zo verraderlijke meer. Voor Marion tijd om een flink stuk te lopen, want de beweging is voor haar een noodzakelijke voorwaarde. Om 11 uur is het 20 graden en een noordoostelijk windje met kracht 4 trekt mooie strepen op het water onder fraaie bloemkolen.

Vrijdag 19 juni 2015
We gaan weer terug door de Pier Christiaansleat, halen brandstof bij de Merenpoort en laten de brug weer openen. Aan het eind van de PC-Sleat gaan we bakboord uit, verder op de Tjonger (ook wel de Kuunder geheten). In de volgende 8,5 kilometers maken we wel 1,5 liter diesel op voordat we de Engelenvaart ingaan. Onderweg spotten we wat reeën in de weilanden aan de bakboordszijde van het vaarwater.

In de Engelenvaart liggen weinig schepen. Dat is wel eens anders geweest, maar op zeker moment is de wallekant over een groot stuk voorzien van bordjes "gevaarlijke oever, niet afmeren" en heeft  men de verrotte beschoeiing vrij gegraven. Je kunt daar inderdaad niet liggen... Maar ook op de andere plekken is het veel te rustig. Zo te zien heeft de crisis behoorlijk huisgehouden in bootjesland.
We varen vlot door de Heerenveense bruggen (wat is een marifoon toch een prettig ding) en komen in het Nieuwe Heerenveense Kanaal. Zo glijden we zachtjes door het mooie Fryske Lân, begeleid door twee electronische waterkaarten. De Friese kaart wordt uitgeprobeerd op een tablet, en op de laptop staat de kaart van Nederland. Beiden tot volle tevredenheid! Zo'n dertien kilometers en een brug verder en twee euro's armer meren we in de passantenhaven van Akkrum, vlakbij de woonboten en naast een schip met een rokende "dame".


het passantenhaventje van Akkrum

De zon laat het wat afweten, en de temperatuur heeft last van een dipje (denken wij).


afgelegde afstand: 29,6 km., 3 uur 36 minuten varen; havengeld € 20,-- voor twee nachten inclusief toeristenbelasting.






Zaterdag 20 juni 2015
We liggen stil. Af en toe regent het wat, en we doen boodschappen in Akkrum. Verse groente, kip, donker bier en krieltjes. Dat duidt op "potje-koken". Aan het eind van de middag wordt de driepoot tevoorschijn getoverd, komt de kookpot uit de kist en wordt het vuurtje aangestoken. Dat gaat goed: de regen is inmiddels opgehouden, en naast de boot ontstaat een aardig gloeiend vuurtje, waarop het prima koken is.

Potje koken in Akkrum...

Kip aanbraden, groente en krieltjes erbij, afblussen met bier, deksel op de pan en een drie kwartiertjes zachtjes pruttelen. Het resultaat: na wat borreltjes en gezellig naast het vuurtje zitten heb je een heerlijke maaltijd.

Zondag 21 juni 2015
Bijna veertig kilometers vandaag, helemaal van Akkrum naar Kuinre. Eigenlijk is het dezelfde weg terug die we ook heen zijn gevaren: door het Heerenveensche Kanaal en de Engelenvaart naar de Linde... Ach, als je de andere kant op vaart is de wereld ineens heel anders, zie je andere dingen en kan je weer heerlijk genieten. De temperatuur kruipt heel voorzichtig naar de 20 graden, maar de zon laat zich niet zo heel erg bekijken, die speelt wat vestoppertje achter het wolkendek. Maar na het aanvankelijke ochtendregentje blijft het verder droog en in de tweede helft van de middag komt zowaar de zon een beetje meekijken naar wat we allemaal doen. Da's niet zoveel: we zijn via de ons welbekende weg weer aangeland in Kuinre, waar we een plek hebben gevonden aan de steiger bij het grasveldje, waar de kinderen uit de buurt aan het spelen zijn. Aan de overkant van het water ligt een viertal motorjachten aan de aanlegplek. Het geheel ademt rust.


rust op de Linde

afgelegde afstand 39,2 km., 5 uur 6 minuten varen.








Maandag 22 juni 2015
Het gaat niet zo goed met Marion: ze kan steeds minder goed lopen. We besluiten dat we naar Kampen zullen gaan, maar ondanks dat besluit maken we daarmee niet teveel haast. Vandaag zullen we verkassen naar het eiland bij de Driewegsluis, omdat het daar zo'n mooi plekje is. Onderweg trekt de lucht helemaal dicht, en een onweer is ons deel als we op de Linde varen.


regenbuitje

Zwarte luchten houden de zon bij ons weg en af en toe plenst het. We besluiten om het eiland te laten voor wat het is en meren in het haventje achter de sluis. Dat biedt uitzicht op de schepen die door de sluis varen, vaak met de schipper druipend van het regenwater aan het roer.
Maar ook daar trekt de lucht weer helemaal dicht en maken we een paar enorme plensbuien mee. Maar goed dat ons bootje ook van boven geen water doorlaat...


afgelegde afstand 11 km.,1 uur 18 minuten varen; havengeld: € 9,20


Dinsdag 23 juni 2015




De Driewegsluis

Na al die regen van gisteren zouden we nu eindelijk wel weer eens een droge dag willen hebben. Maar helaas zit dat er niet helemaal in: het logboek van deze vakantie biedt dikke regenwolken met veel druppeltjes er onder: teken dat het ook vandaag weer nat was. Ondanks dat en ondanks de harde wind gaan we eerst even wat water bunkeren in het haventje van de Driewegsluis. Maar door de harde wind die dwarsscheeps staat lukt het aanleggen niet meteen de eerste keer. Lastig, die rug van Marion. Maar goed, de tweede keer knopen we het land wel vast aan de boot (anders drijft dat steeds weer weg bij de boot) en nemen we water in. Daarna vertrekken we in de richting van Ossenzijl en Steenwijk. Dat vertrek is om 12:50 uur, en ruim twee uren later arriveren we in Steenwijk. Aan het einde van de middag is het weer wat droger en we besluiten dat we naar de stad willen lopen. Marion redt het tot het einde van de haven en moet het dan opgeven: verder lopen is voor haar geen optie. Met moeite komt ze terug aan boord.


afgelegde afstand: 17 km., 2 uur varen; havengeld: € 12,80 inclusief toeristenbelasting.


Woensdag 24 juni 2015
Laatste vaardag van deze vakantie-tiendaagse. De dag begint frisjes en vochtig, maar aan het eind is het 24 graden en schijnt er een vrolijk zonnetje. het is onze bedoeling om naar de thuishaven te varen vanuit Steenwijk. Daarna zal de boot uitgepakt worden en moet de meuk naar huis. Onderweg valt er eerst nog veel te genieten, de reis is zeker vanaf Giethoorn leuk om te varen. Om kwart over tien draaien we stuurboord uit de Beulaker Wiede op om via de Ronduite en de Aremberger Gracht naar Zwartsluis en het Zwarte water te tuffen. Om 12:00 uur gaan we bakboord uit het Scheepvaartgat in

De Mandjeswaardbrug

en rond kwart voor twee liggen we bij de Ganzensluis. Vijventwintig minuten laten liggen we weer in onze box bij Jachthaven ZC '37 in Kampen. Het uitpakken kan beginnen, de zon schijnt. Als de auto vol is gaat Marion naar Lelystad en maak ik verder schoon schip.


afgelegde afstand: 38,8 km., 5 uren varen.


We hebben een leuke week gehad, maar het varen was nog wat moeizaam. We hebben ontdekt dat veel bewegen erg belangrijk is voor Marion. De speciaal meegebrachte tuinstoel hoeft een volgende keer niet meer mee, maar een extra kussen is welkom.


We voeren deze korte vakantie in totaal 203 kilometer in 25 uur en 24 minuten. We gaven € 10,10 uit aan bruggelden en € 71,20 aan havengelden, terwijl we 36,4 liter diesel hebben verstookt.

Naar de hel van het noorden: een paradijselijke tocht...

de gevaren route: Kampen-Genemuiden-Zwartsluis-Echtenerbrug-Sneek-Boazum-Franeker-Bartlehiem-Dokkum-Earnewâld-Grou-Driewegsluis-Blokzijl-Mandjeswaard-Kampen.

16 vaardagen, 19.8 km/dag
gebruikte kaarten:
Stentec NL Binnen 2013,
Stentec Friesland Binnen 2012
                                                                                    







Hebben we alles???

10 september 2014

's Ochtends moet de boot nog ingepakt worden met de laatste bagage. Daarna moeten we nog water bunkeren. Dat betekent pas rond de klok van één uur vertrekken. We hebben gisteren de plannen gewijzigd: in plaats van naar Meppel en een rondje Overijssel varen we naar Fryslân. De fietsen blijven thuis: Marion heeft teveel problemen met de knie om te gaan fietsen. Maar daarvoor zijn plannen nu juist bedoeld: om er helemaal van af te wijken! We varen met bedekt weer daarom naar Muggenbeet, een soort van thuiswedstrijd dus.


Afgelegde afstand: 33 km, 4 uren varen, 1 brug, 2 sluizen.

11 september 2014
Vanuit Muggenbeet vertrekken we onder een zonnige hemel naar het noorden. De Scherenbrug draait vlot, die in Kalenberg wat minder: als we er al drie minuten liggen zonder enig verkeer toeter ik maar eens naar de wel aanwezige brugwachter. Die had ons niet gezien… Hij excuseert zich en we varen vlot door de brug. In Kuinre moeten we pauzeren vanwege de middagsluiting van de sluis. Daarna varen we door de Linde en de Tjonger naar Echtenerbrug. De haven heeft dit seizoen goed gedraaid, maar de vaste liggers, dat wordt steeds moeilijker. Het toverwoord lijkt: Passanten!
's Avonds een mooie maanopkomst na een fraaie zonsondergang, maar geen noorderlicht gezien (dat was eigenlijk wel een beetje beloofd).

Afgelegde afstand: 33,2 km, 4,6 uren varen, 1 brug, 4 sluizen. Bruggeld Kalenberg: € 2,10, Echtenerbrug € 2,15. Havengeld: € 8,00

12 september 2014
We steken het Tjûkemar over en we doen dat door links langs de dam te varen en ter hoogte daarvan 339 graden te varen. Op die manier komen we precies voor de monding van de Skarster Rien terecht. Jammer alleen dat daar een bootje vaart, waarvoor we moeten uitwijken. Nabij Sneek varen we door allerlei kleine kanaaltjes (waar we nog nooit geweest zijn) richting de Domp. Op de Dolte komen we stil te liggen: een boeren wagen wordt net overgezet met een kabelpontje en het duurt even voordat dit is gebeurd. Dan trekken we op, en missen het vervolg van dit smalle vaarwater, waardoor een stormrondje ons deel wordt. Op het Krûswetter is het een drukte van belang, we hebben wat onduidelijkheden met een huurschip (Simmerskip), maar het gaat allemaal goed.

zo, nu weet je waar we zijn...

In de Domp is de meldsteiger bezet, we kiezen voor box 75 vanwege het uitzicht. De haven ziet er goed onderhouden uit. De douches zijn inmiddels in de prijs inbegrepen: de muntenautomaat werd te vaak gekraakt…

Afgelegde afstand: 26,3 km, 3,2 uren varen, 1 brug. Havengeld: € 14,60



13 september 2014
Voordat we Sneek verlaten, moeten we eerst de voorraden aanvullen. We hebben bedacht dat er vanavond een potje gekookt gaat worden, dus dat wordt kip-cola klaarmaken. Terug op de boot bedenkt Johan ineens dat er geen brandstof voor onder de kookpot aanwezig is. Dat wordt dus lastig, maar gelukkig: een tweede wandeling naar de supermarkt levert een zak ovengedroogd haardhout op en daar kun je prima op koken! Na de douche volgt een korte, maar leuke vaartocht via de Dompsluis om Sneek heen naar de Zwette. In Skarnegoutum staat een mooi oud en zeer groot pand te koop, met een fraaie tuin tot aan het water. We varen verder door het vlakke Friese land en arriveren om even over enen in Boazum. We meren aan het steigertje van de Marrekrite bij de spoorbrug.

ons idee van "buitenkeuken"...

Daar begint Johan rond drie uur met de voorbereidingen voor het koken: de driepoot wordt opgezet en het vuurtje in de vuurschaal brandt al spoedig, aangewakkerd door een stevig oostenwindje. Na enige tijd is er voldoende temperatuur in de pan om de kippenbouten goed dicht te schroeien, waarna de aardappeltjes (een halve kilogram, door Marion in blokjes gesneden), de groenten (roerbakgroente, 400 gram), een blikje cola en een flinke hoeveelheid tomatenketchup in de pan gaan. Zo, deksel er op, en sudderen maar. Na ongeveer twee uren sudderen en af en toe omscheppen vraagt Johan zich af waar de spatel is gebleven. Nou, die zwemt in de sloot… Maar gelukkig kan die gered worden! Eigenlijk ook een beetje dom, dat koken op een Marrekritesteigertje met alleen maar water om je heen en een spatel die niet wil drijven! Het eten smaakt voortreffelijk, en we houden er een maaltijd voor de volgende dag aan over. En het leuke is dat de steiger er helemaal niet onder te lijden heeft: het vuurtje brandt lustig in een vuurschaal op hoge poten!
Opvallend is trouwens dat de straat daar nog steeds eindigt op een grote hoop stenen en twee schrikhekken…

Afgelegde afstand: 8,5 km, 1,5 uren varen.

14 september 2014
Na het "kookgeweld" van gisteren varen we verder door het mooie Friese land. Overal aan de horizon heeft ieder dorpje zijn of haar eigen kerktoren en het is een sport te raden welk dorp bij welke toren hoort. Wiuwerd is niet zo moeilijk en de toren van Tzum is ook heel kenmerkend. Maar die van Rien lijkt sprekend op die van Boazum (allebei van het type zadeldak)… In een traag tempo gaan we richting de verzakte brug van Wjelsryp, verzakt door een te zwaar beladen wagen achter een trekker… jaren geleden al weer, maar al bij Boazum staat een waarschuwingsbord dat de brug nog maar een doorvaarthoogte van 2,40 meter heeft. Als dat zo is, hebben wij een nog lager schip dan we al dachten: we houden nog zeker een centimeter of vijf over als we de brug passeren. Ook onze achterbuurman heeft er geen probleem mee en uiteindelijk ontmoeten we deze weer bij de Kaatsveldse Brug in Franeker. We maken een babbel, vertellen van de zegeningen van het zonnepaneel en over die sukkel die ons met hoge snelheid op de Franeker Vaart moest passeren met z'n overgemotoriseerde slagroomklopper. We meren na de pauze achter de Stadsherberg. We ontdekken ook dat je hier eigenlijk altijd moet bellen om de brug geopend te krijgen…

Afgelegde afstand: 17,6 km, 2,2 uren varen, 3 bruggen. Bruggeld Easterlittens € 1,00, Winsum: € 1,00. Havengeld Franeker: € 9,00.

15 september 2014
Met het mooiste weer van de wereld opgestaan. Boodschappen bij de nieuwe AH in Franeker en vervolgens water bunkeren. Daarna de Kleiroute op, met de bedoeling onderweg ergens een overnachting "in de wildernis" te doen. Vlak voor Berlicum vinden we een plek die verplaatst is, en nu vlak tegen een brug aan ligt. We nemen de volgende: een niet-Marrrekriteplek vlak voor de Wierstersyl. (zie de plaatjes, die heb ik van de Wierster website gehaald). Mooi rustig, met Wier vlak naast ons en bankjes op de  kant en het zicht op de sluis. Bij de sluis is nog wat bijzonders: er is een soort van vistrap aangebracht, waardoor de vissen van de ene kant van de sluis naar de andere kunnen zwemmen dankzij een ingenieus systeem.

Wierster Syl

Vanaf Berlicum is het voor ons nieuw vaarwater: pas een jaar of twee geleden werd de noordelijke elfstedenroute geschikt gemaakt voor de recreatievaart. En omdat wij vorig jaar zo nodig die andere nieuwe vaart moesten bevaren, zijn we hier nog niet geweest...

Afgelegde afstand: 12,5 km, 1,6 uren varen.







16 september 2014
Mooie vaartocht met een heel korte afstand. De nieuwe ligplaats was nog mooier dan de vorige, en we kregen daar dezelfde buren als op de voorgaande plek. Mensen uit Oentsjerk met een hele mooie Grouwster Vlet. 

bij Oude Leije

We ontdekken ze op het terras van het Graauwe Paard in Ouwe Syl, zoals Oude Bildtzijl hier heet. Een mooi dorp in het "hoge noorden",  waar de mensen nog op een bijzonder prettige wijze met elkaar omgaan. We drinken er wat na een wandeling door het leuke dorpje, dat vroeger aan zee heeft gelegen (de zeesluis is na een restauratie weer helemaal in tact) en besluiten dat we hier een nacht extra zullen blijven, want dat biedt de mogelijkheid om er ook te eten. Het is overigens erg druk in de omgeving: er wordt volop geoefend door helicopters en diverse straaljagers, tot diep in de avond.

Afgelegde afstand: 10,8 km, 1,7 uren varen, 1 sluis.



17 september 2014
De temperaturen in deze vakantie zijn ongelooflijk! Vandaag wordt het zelfs 29 graden, de zon schijnt volop en het is maar goed dat er een klein briesje staat. Vandaag wandelen we naar de wereldstad Vrouwbuurstermolen. Of is dat nou de naam van de weg waaraan we op het terras genieten van een zogenaamd KAB-je: eerst koffie met appelgebak, en dan na een tijdje een pilsje. We kunnen eens even nadenken over de reden van de rood-witte palen bij het eind van de bebouwde kom ('t lijken wel spoorbomen).

schilderachtig "Ouwe Syl"

En er is volop gelegenheid om kastanjes te zoeken: er liggen er al genoeg. Maar dat laten we graag aan een andere gast over! Op de wandeling terug ontdekken we de reden van de rood-witte palen: ze verwijzen inderdaad naar een spoorlijntje dat hier ooit de weg overstak: in het wegdek is met gele klinkertjes het vroegere tracé aangegeven en het woonhuis even verder op is een station geweest. Bij de voordeur ligt nog een wissel in het land.
Die avond voeren we ons eerdere plan uit: eten bij het Graauwe Paard, op het terras aan de sluis. We genieten van een overheerlijk diner, en wandelen daarna rustig terug naar ons scheepje, dat is afgemeerd bij de fietsbrug van Oude Leije. Al van verre zien we het kleine lampje op het dak van het stuurhuis.

18 september 2014
Vandaag zullen we onder het wereldberoemde bruggetje van Bartlehiem doorvaren, zo is het plan.

Hèt bruggetje...

We vertrekken voor ons doen vrij vroeg (rond kwart over negen, wij zijn luie watersporters...). We moeten bekennen dat we die noordelijke hel eigenlijk een paradijs vinden. Zou dat van de mooie temperaturen komen, en het mooie weer? In elk geval schuift een aantrekkelijk landschap aan ons oog voorbij, maar beseffen we gelijktijdig dat het hier 's winters erg bar kan zijn: nergens (behalve die 150 meters in Oude Leije) gaat het vaarwater door een dorpje, overal is het vrijwel leeg. Dat moet echt een hel zijn als het stevig wintert: alles wit, geen blaadje aan een boom, harde oostenwind en dan, bij een stevige vorst op weg naar Dokkum... Je krijgt vanzelf bewondering voor de stoere mannen en vrouwen die dit op de schaats doen! Om half elf doen we wat we van plan waren: onder het bruggetje de Dokkumer Ee in. We nemen middagpauze aan de aanlegplek LM01 in de Ee, en arriveren rond half twee in het welkbekende Dokkum, waar we meren in de Admiraliteitshaven. We maken een rondje door de stad en borrelen aan boord.

Afgelegde afstand: 22,2 km, 3,2 uren varen, 5 bruggen, 1 sluis.

19 september 2014
Omdat we er al zo vaak hebben gelegen, besluiten we om te vertrekken en naar Zwaagwesteinde te varen. Eigenlijk bedoelen we: ergens in "the middle of nowhere", in de Petsleat of zo. We halen water en varen via de Alde Lunen en het Oud Dokkumer Diep naar de Swemmer.

dronken schoorsteen (?)

Swimmersheech

Op de Alde Lunen varen we achter een Doerak die helemaal alleen op de wereld is: al slingerend vaart een tweetal dames met ongeveer alle snelheden die ze kunnen verzinnen het meanderende riviertje af, we krijgen vrijwel geen kans om het ding in te halen. Maar de vaartocht en het landschap vergoeden veel: het is een erg mooi vaarwater! Zo zie je maar: ook het derde nieuwe watertje is weer erg mooi! Uiteindelijk meren we af bij de boze buurman: op LM 07, nabij Swimmersheech, ligt een meneer gemeerd die heel erg boos is omdat Marion zijn hulp bij het afmeren afwijst. Ach...
We ergeren ons aan een stel jongetjes dat verder op bij de brug van allerlei kwattenkwaad loopt uit te halen: vlak naast passerende boten van de burg afspringen, de wegwijzers molesteren.

Afgelegde afstand: 17,7 km, 2,2 uren varen, 1 brug.

20 september 2014
We worden wakker in een kleine wereld: het is behoorlijk mistig en we moeten wachten op beter zicht. Maar even over elf uur vertrekken we dan toch en zetten onze reis voort. De bedoeling is om naar het Holstmar te varen, nabij Earnewâld. Dat lukt ons ook, en rond half vier meren we aan een steiger in het Holstmar met zicht op Leeuwarden en de vaart op het PMK. Onderweg passeren we De Pein (Opeinde), waar het dorpsfeest, dat eens in de drie jaren wordt gevierd, in volle gang is. Vanaf de boot zien we allerlei landen voorbij schuiven... Op het Holstmar maken we een babbel met een meneer die aan het uitproberen is of motorbootvaren een geschikte wijze van tijdspassering is. We hebben al snel door dat hij niet bekeerd behoeft te worden: hij geniet volop! Zijn wederhelft maakt foto's, en de wijze waarop zij bezig is doet vermoeden dat dit niet de doorsneekiekjes zijn, maar foto's met heel veel oog voor detail.

Afgelegde afstand: 34,3 km, 3,8 uren varen, 1 brug.

21 september 2014

Grou

Vandaag begint officieel de herfst. Dat zullen we weten ook! De zon neemt even vrij, de temperatuur is relatief hoog en de wind wakkert stevig aan. 's Ochtends staat er al een krachtje vier, maar in de loop van de middag zwelt dit aan tot zeven Beaufort. De zeilers van de Valkenklasse hebben een evenement vanwege het 75 jarig bestaan van hun scheepstype en we zien erg mooie exemplaren. Het feest wordt gesponsord door de plaatselijke zeilmakerij, die met het molentje. We hebben een probleem met de stroom: onze accu is leeg en we kunnen niet meer bij ons drinkwater, hebben noch een koelkast, noch een toilet. Kortom: we moeten wel naar een reparatiebedrijf. Maar het is zondag, dus dat gaat niet werken... We meren maar in de Hellingshaven, waar een meneer zo vriendelijk is om ons even te helpen: er staat een behoorlijke wind. Een tijdje later gaat het ook behoorlijk fout: een huurschip loopt binnen, maar de schipper raakt de macht over zijn roer kwijt, ramt eerst het enen en daarna het andere schip. Dat tweede schip houdt daar een forse schade aan over. Naar detail: Vorig jaar is hetzelfde schip op de zelfde plek ook al aangevaren en de schipperse vertelt dat ze nu maar hebben besloten daar niet meer te meren. Om te vieren dat we een probleem hebben, eten we maar buiten de deur. De mixed grill van Mio Amore smaakt uitstekend.

Afgelegde afstand: 5,8 km, 0,8 uren varen. Havengeld: € 12,00

22 september 2014
Met maar 4,4 volt in de lichtaccu varen we naar de Schiffart, om eens te zien of we daar wat hulp kunnen krijgen. De accu wordt aan een zware lader gelegd, en wij besluiten dat we maar eens weer even een wandeling moeten maken.

accu-vuller...

Bij De Schiffart aan de steiger

Grou doet z'n naam wel eer aan: geen zon te bekennen en een wat gematigde temperatuur, zeker gelet op waaraan we gewend waren geraakt. We halen boodschappen en 's avonds gaan we maar weer uit eten. Dit keer gaan we op weg naar de Italiaan, die er - zo blijkt - niet meer is. Het heet nu: De Kade en je kunt er voortreffelijk eten. Alleen: het eten van Marion is koud. Maar dat is geen enkel probleem: ze krijgt een volledig nieuwe maaltijd geserveerd met daarbij duizend excuses van de eigenaar. Dat hebben we elders ook wel eens anders meegemaakt! Klasse! We hebben er geweldig lekker gegeten.

Gelukkig lijkt het er op dat de accu niet defect is, maar we besluiten wel dat we voorlopig steeds aan de stroom zullen gaan liggen, totdat dit probleem opgelost is.

Afgelegde afstand: 0,1 km, 0,1 uren varen.

23 september 2014
Met matig zicht en vrij lage temperaturen varen we in de richting van Heerenveen, de Engelenvaart en de Driewegsluis. De tocht gaat via de Kromme Knillis, we hebben gehoord dat de Weidlânbrêge in Akkrum gestremd is. Vlak voor ons vertrek krijgen we dat bericht ook bevestigd via de vaarwegberichten, die alle dagen binnenkomen op het mobieltje. Ook de brug van Oude Schouw wordt nog steeds beperkt bediend, nadat daar een schip tegen aan gevaren is. Vlak voor die brug gaan wij bakboord uit, de Kromme Knillis op. Omdat er een stremming is, hoeven we bij de Meinesleatbrêge niets te betalen. Zo hobbelen we verder, over het Deel, door de Engelenvaart, en de Tjonger naar de Driewegsluis. Onderweg doet de marifoon weer goede diensten met het oproepen van de bruggen voor een opening. Rond half drie komen we op de plaats van bestemming aan, en een tijdje later zitten we op het terras van het Paviljoen bij de Driewegsluis te genieten van onze bekende versnapering: koffie met appelgebak. 's Avonds kijken we naar de konijnen die hier op het eiland hun woonplek hebben. Ook worden de vele vogels van de Rottige Meenthe bekeken. Superplekje!

Afgelegde afstand: 41,1 km, 5 uren varen, 6 bruggen. Havengeld: € 8,00

24 september 2014

de entrée van Blokzijl

Om tien over tien gaan we anker op, met als einddoel voor deze dag Blokzijl. Het logboek vermeldt geen zon en slecht zicht met af en toe regen. Rare gewaarwording, na zoveel mooi weer in deze vakantie! Toch mag het de pret niet drukken: de vaartocht vanaf de Driewegsluis is mooi en laat ons het landschap van de Wieden zien. We zien helaas het licht van de Scherenbrug op dubbel rood gaan: het is exact 12 uur! Toch blijft het een erg vreemde zaak: een automatische brug die middagpauze houdt, en dan ook nog eens tien minuten te laat weer aan de slag gaat. En als je dan belt, dan zeggen ze doodleuk dat je nog maar een keer door het detectie-oog moet varen... rare jongens, die Overijsselnaren...
Even na half drie komen we aan in Blokzijl, althans, in de havenkom. Drie kwartier eerder leggen we al aan aan de steiger bij het hotel Kaatje bij de Sluis, maar het duurt bijzonder lang voordat er leven in de brouwerij komt. Werkoverleg daar in het sluiswachtershuisje... En bovendien: het klettert van de regen!



Afgelegde afstand: 19 km, 2,3 uren varen, 3 bruggen, 2 sluizen. Havengeld: € 9,00



25 september 2014

zonsondergang bij de Mandjeswaard

Vandaag doen we rustig aan: de vaartocht die ons nog van de thuishaven scheidt kan gemakkelijk in één dag gevaren worden, en wij hebben besloten er wel twee dagen voor uit te trekken. Dus eerst nog eens een behoorlijke wandeling door het mooie Blokzijl, een lekker bakje kibbeling bij de visboer op de Zeedijk en dan, om tien over half drie maar eens vertrekken. Er staat een stevige wind uit noord-noordwestelijke richting (kracht 5), het is zwaarbewolkt en het zicht is goed. De temperatuur is ook goed, wat boven normaal voor de tijd van het jaar. Vanwege de wind kiezen we voor een route via de Beulaker, en vlak voor de Ronduite wordt het toch nog even ruig. Op de Aremberger Gracht is het rustig, verstild. We varen langs een verlaten aanlegplek en na de schutting door de sluis gaan we stuurboord uit, richting het Scheepvaartgat en de Mandjeswaard. Om tien over zes meren we in een druilerig regentje aan de aanlegplek Mandjeswaard. 
We zien dat de schipper van de Havanha niet alleen cocktailprikkertjes is vergeten, maar ook het reclamebord van de boerderij daar in de buurt heeft gejat voor zijn eigen doeleinden. Vreemde figuur...

Afgelegde afstand: 26,8 km, 3,1 uren varen, 2 bruggen, 1 sluis.

26 september 2014
Met slecht zicht, regen en een temperatuur van slechts 15 graden varen we naar de Ganzensluis, waar we vlot doorheen geholpen worden. Dan is het stuurboord uit de IJssel op. En iedere keer is het weer verbazingwekkend hoe snel de stroom je meeneemt naar de haven. Een kilometer of twee stroming loopt er altijd wel! Na een krappe kilometer gaat het weer bakboord uit en varen we onze vertrouwde ZC-haven weer binnen. We hebben een prachtige vakantie gehad, met erg veel mooi weer en een nat einde!

Afgelegde afstand: 8 km, 1 uur varen, 1 sluis.


In totaal hebben we in deze vakantie 317 km. afgelegd in 39,9 uren, waarbij we 27 bruggen en 9 sluizen zijn tegengekomen. Hiervoor hebben we 55,3 liter diesel verstookt, een gemiddelde van 1,39 liter per uur.

Even de aandacht!

Normaliter wordt op deze pagina geen reclame gemaakt, maar voor één keer maak ik een uitzondering. In het weekend van 18-21 april 2014 (het Paasweekend dus) vond in Kampen Sail Kampen plaats, het grootste paasevenement van ons land. Tijdens dat evenement voer het schip van Evert Stel en Inge de Graaf, de Meander V, met ernstig zieke mensen om hen een fijne dag te bezorgen. De Meander V is een voormalige loodstender, die is aangepast voor kleinschalig vervoer van mensen met een geringe levensverwachting.



Evert en Inge doen dit moeilijke werk geheel belangeloos, een door hen opgerichte stichting moet de financiën bijeenbrengen om dit te kunnen blijven doen.
De vaartochten worden geheel gratis uitgevoerd vanaf iedere locatie waar de Meander kan aanleggen en gasten aan boord kan nemen, al dan niet met rolstoel of brancard. Kijk op de website van de Stichting Vaarwens en ervaar hoe bijzonder dit is! Klik hier.

Een korte impressie van 't vaarseizoen 2014

Zo. September 2014, tijd voor een nieuwe vaarvakantie. In juni reden we met onze Volkswagenbus uit 1977 naar Frankrijk (lees het hele verhaal op het deel "de oude dame"), het weekend van 6 september 2014 gebruikten we de Fiat 500 voor een Brabants evenement. Even wat plaatjes van de "droge hobby"...


Criel-sur-Mer

en France...



Brabants plezier



zonsondergang op de Beulaker

een regenbuitje boven de haven




Maar gelukkig is er ook nog de boot, dus kunnen we weer varen.

Het afgelopen jaar voeren we een aantal dag- en weekendtochten in de omgeving van Kampen. Havens als Blokzijl, Kraggenburg, Meppel, Elburg, Biddinghuizen en de Bataviahaven in Lelystad zijn aangedaan, een steiger in de Beulaker Wiede was enkele keren ons nachtverblijf.

Beulaker Wiede, aanlegsteiger

jeugdzeillessen op de havenkolk van ZC '37

Maar ook de Aremberger Gracht is weer goed bezocht. En ondertussen deden we mee aan enkele evenementen en waren er de nodige activiteiten op onze haven. De opening van het vaarseizoen was een groot succes, evenals de sluiting het afgelopen weekend (6 en 7 september 2014), waarbij we helaas niet konden zijn omdat er in dit weekend ook nog andere evenementen waren. Maar we hebben in de haven in elk geval het kerstweekend nog te goed, èn de aankomst van de Veluwe Rally;. Dit "kano-geweld" (een tocht over 100 kilometer mag je toch echt wel zo noemen) gaat alleen door als de weersomstandigheden het toelaten, we hopen daar een mooi feestje van te maken.


Het varen is altijd weer een feestje: wat gaat er nou boven ontspannen in de natuur?

Het kano-geweld was geweld... Ik bedoel: geweldig! Wat een leuk feestje! Knap hoor: 100 kilometers in je kano en dat in iets meer dan acht uur.

 De laatste man die binnen kwam deed dat precies twaalf uren na de start. Bijzonder? Ja, want hij voer in een opblaas-kano! Leuke reacties, prachtig weer en een goede catering! En dat alles na een mooie vaarvakantie over de noordelijke elfstedentochtroute.

We zijn op 10 september vertrokken. Van die reis maak ik een apart verslag. In elk geval al vast een plaatje van onderweg.