Opnieuw naar het hoge noorden: zo mooi... Maar wat valt daar uit delucht?

Tja, dan wordt het juni en dat is toch al jaren lang onze vaste maand voor een eerste vakantie. Varen hadden we al wel een beetje gedaan, korte tochtjes. Maar nu? Nu breekt de vakantie aan! We hebben er niet zo heel lang over hoeven nadenken, en dit werd onze vaartocht dit jaar.

Gevaren route: Kampen-Blokzijl-Kuinre-Echtenerbrug-Oudegaaster Brekken-Skrok (aanlegplek FL40A)-Franeker-Oude Bildtzijl-Dokkum-Grou-Echtenerbrug-Driewegsluis-Steenwijk-Kampen.


Op onze reis kwamen we 45 bruggen tegen die voor ons geopend moesten worden, en zijn we 8 keer door een sluis gegaan.


De totale afstand was 326 kilometer, en op deze reis verstookten we in 43,6 vaaruren 60,1 liter brandstof.






Vrijdag 3 juni 2016
De eerste dag van onze juni/vakantie voert ons naar het mooie Blokzijl. Het zicht staat in ons logboek als slecht aangemerkt, er was veel vocht in de lucht, maar aan het eind van de middag laat het zonnetje zich zien. De temperatuur stijgt langzamerhand naar zomerse waarden. Onderweg besluiten we dat we `linksom` varen, aan het eind van het Scheepvaartgat dus bakboord uit, richting Vollenhove. Als we onder `De Zwemmer` doorvaren, ligt daar een enorm jacht op een ponton voor de hallen van scheepswerf Royal Huisman. Zeker een 45 meter lang, met daarvoor op een ponton de masten, die er in gedeelten op liggen. Je kunt je bijna niet voorstellen dat dit bedrijf ooit begonnen is in het haventje aan de Arembergergracht bij de Ronduite!

Uiteindelijk belanden we dus in Blokzijl, onze eerste vakantiestop.

We varen 4 uren, leggen 27,7 kilometer af, verstoken 5,6 liter brandstof en passeren 1 sluis.
Havengeld: € 10,80; Toeristenbelasting: € 2,--.




Zaterdag 4 juni 2016
Vandaag gaan we op weg naar De Kuunder, Kuinre dus. Deze oude zeehaven (de resten daarvan vind je tegenwoordig in het Kuinder Bos) ligt midden in een mooie vaarroute over de Linde.
Het begint te zomeren, de temperatuur loopt langzaam maar zeker omhoog, de zon gaat steeds meer haar best doen en het pure genieten wordt steeds leuker! Langzaam glijden we van Blokzijl (eerst even de sluis), via het Giethoornse Meer en de Wetering naar Kalenberg, waar we € 2,10 voor de brug neertellen (gaat gelukkig snel open), op weg naar de brug in Ossenzijl. Dan - aan het einde van de Ossenzijler Sloot - bakboord uit, naar Kuinre. Onderweg even kijken of de Havendienst II er nog ligt... Ja hoor, de "reusachtige sleepboot van zo'n meter of 5 lengte is keurig op de vaste ligplek gemeerd. Uiteindelijk arriveren we om 12:30 in Kuinre, de stad van Henric de Crane, de roofridder van Schokland...


In 3 uur hebben we 24,5 km afgelegd en 4,3 liter diesel verstookt. Op onze vaartocht kwamen we drie maal een brug tegen en 1 sluis. Bruggeld: € 2,10.


Zondag 5 juni 2016
We gaan anker op om te verkassen naar ons volgende "tussenstation". Traditiegetrouw stoppen we dan bij "De Meerkoet", even kijken hoe de zaken daar gaan. Onderweg hebben we weer een mooie vaartocht, via de Tusschen Linde en het altijd openstaande sluisje van Schoterzijl varen we naar het Wijd en de Pier Christiaansloot. Natuurlijk kom je daar weer van die figuren tegen die op het water durven wat op de weg helemaal niet kan: inhalen terwijl er een tegenligger aankomt. Ja, als je op een huurbak vaart kan alles...
We passeren veilig de Pier Christiaanbrug, nadat we daar tien minuten moeten wachten op een opening. We maken onze oude grap van "de stomme automobilisten" (als we in de auto zitten zijn het altijd die "stomme watersporters")... Tien minuten later voorkomen we dat het land afdrijft: we binden het stevig vast met vier einden touw...


We voeren in 2 uur 14,1 kilometers en hadden daar 2,4 liters brandstof voor nodig. We passeerden 1 sluis en 1 brug. We betaalden € 2,-- bruggeld en € 11,-- havengeld. De Toeristenbelasting bedroeg € 2,--.


Maandag 6 juni 2016
Al vroeg worden we wakker: doffe dreunen zijn ons deel, samen met een constant gebrom. Aan de overkant van de PC-Sleat wordt serieus werk gemaakt van het "miljonairsdorp" dat daar moet  verrijzen.

Om de "narigheid" te ontlopen gaan we maar eens even koffiën bij onze vriend van de "Dikke Tût". Gezellig op het terras zitten en kijken naar de stuurmanskunsten van andere schippers. Niet dus: de tent is dicht... Teleurgesteld gaan we dan maar boodschappen doen, want vanavond moet de pot op het vuur...
Na die "klus" gaan we weer aan boord en vervolgens varen we af. Het is mooi, rustig weer en we hebben bedacht dat er een oversteek in de richting van Sleat in zit. Via Follega varen we daar naar toe en na de brug komen we via het oude vestingstadje en het meer door Wâldsein om via de Rakken op het Heegemer Mar te belanden. Nog steeds is het heerlijk rustig weer (de wind in de noordhoek met de verbazende kracht van wel 1 Beaufort, twee zonnen aan de hemel en 23 graden, noodweer dus (voor de zeilers tenminste). Zo steken we het meer over, varen de Ynthiemasleat in en komen uit op de Oudegaaster Brekken. Daar zoeken en vinden we een steiger en installeren ons. Maar die steiger is ons te druk en belet ons een vuurtje te stoken. We maken weer los en "nemen" de volgende steiger. Aan het uiteinde daarvan knopen we vast, met aan de andere zijde (bovenwinds van ons) een schip uit Hasselt: voormalige ZC-ers die tegenwoordig het hele jaar in Fryslân bivakkeren.

Koken met uitzicht op zee, zeg maar... Een geweldig mooie locatie op de kookpot maar weer eens tevoorschijn te halen. Vanochtend hebben we kip ingekocht, en ... Tjonge, wat een lucht! Wat is dat? 't Lijkt wel... Ja, die kip hoeven we dus niet! Dat wordt een vegetarische stoofpot! Dat is oneetbare kip!

Jammer, maar niets aan te doen. We hebben het de supermarkt wel laten weten, stel je voor dat er meer mensen zijn geweest die dat spul hebben ingeslagen...


Uiteindelijk hebben we toch lekker gegeten! En de reactie van de supermarkt was zeer sportief, al hebben wij daarvan geen gebruik gemaakt (was namelijk niet de bedoeling en we hadden nog een leuke vakantie voor de boeg).


We voeren 33,1 km in 4 uren, hadden daar 5,6 liter brandstof voor nodig en passeerden 3 bruggen. De brug in Sleat kostte € 2,--.


Dinsdag 7 juni 2016
Op naar het noorden... eerst even naar de Liefde, de Workumse watersportzaak voor een aanvulling van de diesel, wat elastieken en een babbel met de uitbaatster die niet ver meer van haar bevalling af was. Daarna weer door de Sudergao-brêge, die - in tegenstelling tot de "heenreis" - draait. We doen dat niet helemaal goed (hadden onder de aanbrug door gekund), wat tot tot gevolg heeft dat we achter een huurbak met oostblokkers moeten aanvaren. Ons leed duurt maar even, want in Neihuzum is de brug vanwege de middagpauze dicht en moeten we 50 minuten wachten. Omdat we dubbel liggen mogen wij na de pauze het eerst door de brug. Maar ook bij Parregea moet gewacht worden, al duurt dat maar vier minuutjes. Uiteindelijk komen we bij Bolsward, daar is de invaart gestremd door een motorschip dat er uit wil en één die naar binnen wil. Dat laatste schip vaart vlak voor ons uit, stopt ineens en roept ons aan. We proberen te stoppen, maar rammen daarbij bijna de kade en besluiten om maar door te varen. Een kleine 20 minuten later varen we de Bolswarder Trekvaart op en laten we Bolsward achter ons om een uur en een kwartiertje later aan te komen op de aanlegplek: FL40A. Skrok dus, het vogelparadijs te midden van het mooie Fryske Gea.

Het landschap van Skrok...

We genieten van de stilte, het klaaglijke geroep van de kievit en het wat nerveuze geluid van de grutto, die hier gelukkig nog redelijk talrijk rondvliegt. We kijken naar de luchtgevechten met een overvliegende buizerd. Het is druk in de lucht en op het land (waar een boer het gras maait voor het wintervoer).
's Avonds poogt de schipper de lichten van de diverse Waddeneilanden te zien, maar dat lukt eens een keer niet.
Jammer, geen twee aan, twee uit, geen Vlieland dit keer.


Vandaag varen we in 3,6 uren 27,1 km op 4,4 liter brandstof. We passeren in totaal 10 bruggen en moeten in Wommels € 1,-- "brêgegjild" betalen.




Woensdag 8 juni 2016
Verder gaat het, nog noordelijker. We ontdekken waar de heer S. Klaas woont (niet in Madrid in elk geval)...


Sinteklazepleats

Onder de verzakte brug van Wjelsryp door, kijken naar de Shinook-heli's waar een groot pakket onder hangt. Het is bewolkt, de temperatuur zakt wat en de noord-noordwestelijke wind trekt aan. Zoals wij al lang weten is de vaartocht weer erg aantrekkelijk, en in Winsum betalen we opnieuw een euro "brêgegjild". We zijn Easterlittens dan al voorbij en zeggen opnieuw tegen elkaar dat we daar toch ook nog eens een keertje moeten overnachten... Uiteindelijk belanden we in de buurt van het Van Harinxmakanaal. Links van ons de spitse toren van Tzum en rechts? De mast van een platbodem. De schipper neemt een peiling en constateert dat we met iets meer porrie er op voor langs kunnen varen. Zo steken we over en na een kort stukje komen we in de Oude Trekvaart te Franeker. Om tien over twaalf liggen we stil voor de Kaatsveldbrug bij de Stadsherberg, waar we om acht minuten over één vertrekken. Enkele minuten later leggen we aan in Franeker.
Daar wordt hard gewerkt: er wordt een nieuwe Stationsbrêge gebouwd, en er komt een doorsteek naar het Van Harinxmakanaal. Straks hoef je dus niet meer door de Oude Trekvaart om hier te komen. Een "local" vertelt ons dat de bocht bij de fabrieken langs het kanaal ook afgesneden gaat worden. Bij het park (Noordelijke Bolwerk) worden nieuwe passantenplekken gemaakt. Kortom: er staat heel wat op het programma! Franeker wordt daar zeker beter van!
's Avonds eten we heerlijk bij de Stadsherberg, met een mooi uitzicht op een mooi schip...


Frjenstsjer...

Vandaag voeren we 13,6 km in krap 2 uren; gebruikten we 2,5 liter diesel en passeerden we 2 bruggen. Er is € 1,-- bruggeld betaald.
Voor het havengeld waren we €8,80 kwijt.


Donderdag 9 juni 2016
Op naar de volgende stop, ergens op die mooie noordelijke elfstedentochtroute. Onze tocht zal niet zo heel lang zijn, denken we. Hij wordt wel gedenkwaardig... Onder een stralende hemel varen we weg vanuit Franeker. Eigenlijk willen we wel water tanken, maar de tapplaats in Franeker is de slang kwijt... Gejat, begrijpen we. Wij hebben wel een slang, maar niet de juiste koppeling (die moeten we nog maar eens aanschaffen, kan toch wel handig zijn...). Uiteindelijk bunkeren we water in Ried, bij het passantenhaventje daar. Dat haventje heeft de mooie naam 't Kattegat... Het kan overigens best een opknapbeurt gebruiken, maar gelukkig is het water er goed. Tijdens het tanken vaart ons een open bootje voorbij met aan boord een schipper en zijn hond, die een eindje verder afmeert. Wij gaan na het tanken verder, en via het Moddergat en de brug in de Hegedyk komen we bij Wierster Syl, de sluis die nu in storing staat. Tenminste: aan onze kant op rood, maar aan de lage kant ook. En in de sluis ook... Bij de sluis staat een mooi bord met daarop de mededeling dat je bij een storing niet hoeft te bellen, want die worden automatisch doorgegeven... De schipper is natuurlijk eigenwijs en belt toch dat telefoonnummer dat er op vermeld staat. Hij krijgt een bedrijf in ... Juist ja, in Boxtel aan de lijn. Op dat moment weten we nog niet dat we deze mensen deze vakantie nog een keer tegen zullen komen! Maar er wordt ons een monteur beloofd. Die zit nu nog in Harlingen, maar komt daarna naar ons toe. Gaat ongeveer een uur en twintig minuten duren... Voor dat het zover is, heb ik eerst een instructie gehad hoe ik het euvel eventueel zelf kan verhelpen, maar helaas werkt dat niet. Het zorgt er wel voor dat ik het schip van de andere zijde kan informeren over wat er aan de hand is.
We wachten geduldig af. Inmiddels is de zon wat verdwenen, maar het weer is toch aangenaam genoeg. Ongeveer 80 minuten na onze aankomst arriveert de monteur. We vertellen wat loos is, en hij zorgt dat we op handbediening door de sluis kunnen. Dat geeft ons de mogelijkheid om voort te gaan naar Oude Bildtzijl, waar we de nacht willen doorbrengen. Mooie tocht!

We genieten van het mooie vlakke landschap, mooie koeien in mooie weilanden en mooie wolken in de lucht. De zon is teruggekomen!


Uiteindelijk meren we ons bootje af op LM 75, een aanlegplek ongeveer een kilometer buiten Ouwe Syl.
Vlak er bij is een fietsbruggetje en we liggen er prima...

Het uitzicht is prachtig en de rust overweldigend... Al hoewel...

Een flink gebrom vervult de lucht en aan het firmament verschijnen negen straaljagers in diamant-formatie. O ja, de luchtmachtdagen zijn dit jaar in het zes kilometer verderop gelegen Leeuwarden, op de vliegbasis aldaar... De Patrouille de Suisse is al vast wat aan het oefenen. 't Ziet er best indrukwekkend uit, vooral als die negen laag overvliegen... Op enig moment zegt de schipperse: "daar is vast wat verkeerd gegaan, 'k zie een flinke rookwolk". "Ben je gek..." Nou neen, ze is niet gek: één van de vliegtuigen heeft een andere aangetipt en is bij Bitgum in vuur en vlam naar beneden gevallen. De piloot heeft zich met de schietstoel kunnen redden, het vliegtuig viel vlak naast een paprika-kwekerij in een vijver en de piloot landde midden in een kas waar zo'n vijftien mensen aan het werk waren... In de traditie van de tien kleine negertjes waren er toen nog maar acht... En die doen morgen niet mee aan het geweld van de Frecce Tricolore uit Italia, de Red Devils uit België, nog zo'n stuntteam uit Frankrijk (Patrouille de France) en de Engelse formatie. Dat belooft de komende twee dagen wat... Gelukkig had de piloot alleen relatief geringe verwondingen (naar verluidt snijwonden en een gebroken enkel) en vielen er verder geen slachtoffers.

Onze tocht van vandaag was 21,5 km. lang, daar hebben we ruim 3 uren over gevaren. Dat kostte aan brandstof 4,2 liter diesel. We hebben één sluis "genomen".

Vrijdag 10 juni 2016

Vandaag is de broer van de schipper jarig, dus maar even bellen... Dat gaat gepaard met het gebrul van straalmotoren... Er is ook heel wat te zien! Gekleurde rookslierten in de lucht, een groot rood hart met een pijl er door,

een JSF (wat maken die dingen een enorm lawaai) en meer van dat soort ongein. Laatste plaatje van nog maar weer een formatie. Zo hebben we twee dagen kunnen "genieten" van lawaai en spectaculaire vliegstunts en formaties.

Maar we moeten maar weer eens verder... Al hoewel... Even naar Vrouwbuurstermolen voor een oude traditie: koffie met appel... da's nou jammer, er is geen vers appelgebak! Dan maar alleen koffie, want we hebben toch een wandelingetje gemaakt. Vlakbij het restaurant spotten we nog een bijzonder voertuig: een echte Renault Alpine, die ook nog in de verkoop staat. Maar even een plaatje van gemaakt onder het motto LVT (Leuk Voor Thuis).

Onderweg hadden we toch mooi de omgeving even gezien. We wandelden langs het sluisje van Alde Leie, en langs het station van Vrouwbuurstermolen...

Na zo'n lange wandeling gaan we maar weer eens terug naar ons bootje, dat eenzaam aan de steiger is gemeerd.

's Avonds wandelen we de andere kant op, we weten dat je in Ouwe Syl lekker kunt eten... Op zien Aukes, wel te verstaan! En omdat het weer goed meewerkt, doen we dat gewoon buiten, aan de rand van de oude zeesluis. Mooi plekje!

Zaterdag 11 juni 2016

Genoeg gebeuzeld, we gaan nu echt verder. Vandaag is het doel de stad waar ze ooit Bonifatius om zeep hebben geholpen. We varen onder een zacht regentje (ja, het regent!) de Alde Leie op, en gaan door de sluis. Achter de sluis wordt het "een beetje smal"...

Dit is het enige stukje op de hele noordelijke elfstedenroute dat tussen de huizen ligt. Voor de rest is het alleen maar vlak land zonder opgaande begroeiing, zonder beschutting. Maar wel heel mooi om te zien! We zien hier ook nog wat andere, leuke zaken. Een schaatser en een auto...

Zo'n vaartocht is altijd maar weer verrassend...

En dan? De grote leegte van Noord-Fryslân. Hoe mooi is het landschap en wat moeten die elfstedentochtrijders afzien als de koude winterwind strak in het oosten staat... Wij genieten, maar wij hebben dan ook mooi weer... Zop varen we door naar dat wereld beroemde brugje in Bartlehiem. Daar zien we een mooie antieke kruiser liggen: Us Antykje, vlak voor die brêge. Kijk maar!

hèt brugje!

 

Us Antykje

We varen verder, want we willen nog helemaal naar Dokkum. Dat wordt nog een spannende bezigheid. We belanden in de middagpauze in Burdaard, voor de Steenhuizer Brug, midden in het dorp. Dubbel rood dus... Nou ja, dan gaan wij ook maar even lunchen, toch? Maar zo rond een uur of één komt de lokale "brêgewipper", die ons in het mooie Fries uitlegt dat er een brugstoring is aan de volgende brug (die hij ook moet bedienen). Of we bereid zijn om tussen de twee bruggen af te meren, want er komt een hele stoet schepen aan vanuit Leeuwarden. En natuurlijk willen we dat wel doen, want we gingen toch naar Dokkum?

We hebben het geweten... Om half vier 's middags passeren we de Steenendamster Brêge in Burdaard, en pas een uur later leggen we aan in het altijd weer mooie Dokkum. O ja, in Burdaard kregen we nog wel even een JSF, een F16, een Orion en wat ander "ongeregeld" van de luchtmachtdagen op geringe hoogte door. Boel lawaai, dat dan wel weer...


We voeren 22,4 kilometers in 3 uren en gebruikten 4,3 liters brandstof. Daarbij passeren we 5 bruggen en een sluis.


Zondag 12 juni 2016
Tja, na het meest noordelijke punt in de route moet je weer een keer naar het zuiden. We hebben besloten dat we op de elfstedentochtroute blijven, dus dat wordt een vaartochtje langs Burdaard, Bartlehiem, bakboord uit naar Aldtsjerk en zo naar Leeuwarden. In Oudkerk (Aldtsjerk dus) hebben we een probleempje met het zelfbedieningsbrugje. We denken hier het kleinste Friese aanlegsteigertje te hebben gevonden. Je gooit twee eurootjes in een automaat, waarmee je vervolgens de brug kunt bedienen. Als je klaar bent krijg je die twee eurootjes weer netjes terug. Het zorgt er alleen maar voor dat je niet op het idee komt om het mooie plaatsje in tweeën te knippen met een open brug...
Een aardige visser is zo vriendelijk om ons geld in de automaat te doen en ons door de brug te helpen. Aan het eind van het dorp is een jachthaven, waar we water willen innemen. Maar wat een goor smaakje heeft dat zeg, en wat we ook doen, het wordt er niet beter van. Jammer van die 50 eurocent, maar dat willen we niet in onze tank. Dan maar later water... We varen door, en een eind voorbij het Oudkerkster Meer vinden we vlak achter Moarks Pôlle aanlegplek LM 14, zomaar midden in het land. Mooie plek, daar gaan we lekker koeze...
Marion besluit een wandeling te gaan maken, en de schipper blijft achter op het fregat... Iemand moet de wacht houden, toch? Vanaf de Beereboot zie ik een soort van wit gordijn naderen... Dat gaat niet goed... Marion gebeld, maar die is al op de terugweg. Helaas: te te laat... Als ze aan boord is laat ik het water uit haar schoenen lopen, trekt ze al haar doornatte kleren uit (en staat dus in dezelfde kleding als waarmee ze op deze wereld kwam). Dat was dus een echt regenbuitje...


De afgelegde afstand is deze dag 17,6 km in 2 uur en 45 minuten en we gebruiken 3,3 liter brandstof. Op deze tocht passeren we 6 bruggen.


Maandag 13 juni 2016
Verder naar het zuiden... Op de Murk (of is het nou toch de Moark?) genieten we van het bijzonder fraaie Fryske Gea, het Friese landschap. We naderen de Canterlandse Brug. Bijzonder kunstwerk, in de dubbele betekenis des woords! Kijk maar eens wat je daar tegenkomt.

Een heel mooi gezicht, maar die eigenwijze visser... Z'n ene hersencel is vermoedelijk defect. Wachten tot je z'n dobbertje er bijna afvaart en dan kwaad doen. Alsof ik over het land kan varen.

Ondertussen naderen we Leeuwarden. Aan de horizon zie je dan de "skyline". Langzaam aan vaar je naar de stad toe, die je vervolgens rechts laat liggen: even over de Bonkefaert (waar de Elfstedentocht eindigt, en dan het Ouddeel op, langs de oostkant van de stad. Vlak voor het huis van Julius langs (die kennen we van die andere "oliebollen-club"). In het logboek heet deze reisdag "op naar de regen"... We gingen dus naar Grou,maar voordat we daar waren, viel het met bakken uit de lucht en zagen we een Fiat 500 op een wel heel vreemde plek...

Juist ja, boven op een dak, waar het oude voertuigje de windrichting moet verklappen.

Na de Gallebrêge komen we in Grou, het dorp dat zijn naam weer eens heel erg eer aan doet: geen klein beetje zon te zien... Maar we hebben er wel weer lekker gegeten! In restaurant 't Kofschip hebben we onze maagjes prima gevuld met een overheerlijk maal! Zo zie je maar weer: als het restaurant dat je kent gesloten is, ontdek je nieuwe plekjes die zeker even goed zijn!

In Grou betalen we € 9,20 havengeld inclusief toeristenbelasting, we varen vandaag 20,2 kilometer in 2 uur en 50 minuten. daarvoor gebruiken we 3,6 liter diesel. We passeren slechts 1 brug.

Dinsdag 14 juni 2016

Een tochtje dwars door Fryslân doet het altijd wel weer... Zomaar wat namen op onze tocht via Akkrum: Paenster Ie, Bokkumer Mar, Boorne, Leppe Akwadukt. En bij de Weidlân Brêge is tegenwoordig zelfs een goede afmeervoorziening voor als het eens even duurt voordat de brug draait.

Maar het gaat verder, want we hebben bedacht dat we vanavond het Tjûkemar willen zien. Echtenerbrug dus... Dat dit een mooi plekje is weet de regelmatige bezoeker van dit blog al. Kijk maar hoe mooi.

De druppels van de regen zitten nog op het achterraam, maar die dalende zon is zo mooi... De Meerkoet is toch wel één van onze favoriete plekjes!


We varen 36 kilometer in 4 uur en 30 minutenen gebruiken 6,7 liter diesel. Onderweg passeren we 3 bruggen. In de haven betalen we € 12,-- inclusief € 2,-- toeristenbelasting. O ja, de brug kost ook € 2,--.


Woensdag 15 juni 2016
Vandaag een "vluggertje". Een korte verplaatsing naar dat andere mooie plekje, op de grens van Fryslân en Overijssel: die bijzonder mooie Driewegsluis, met dat fraaie eiland er naast.

Mooie luchten bij een mooie plek: de Driewegsluis

De tocht er heen voert door de brug in Echtenerbrug, via de Pier Christiaansloot en de Helomavaart en is slechts een tiental kilometers lang (of kort...). Maar wel drie bruggen die moeten draaien. Zo langzamerhand komen we dan weer in onze thuiswateren terecht: vanuit Kampen kan je vrij gemakkelijk naar de Driewegsluis varen. Je kunt er ook heerlijk eten, en dat hebben we dus vanavond maar even gedaan.


Na de maaltijd hebben we nog even een mooie wandeling gemaakt. Dat levert nog weer een mooie plaatje op van de "achterzijde" van het eiland bij de sluis.

Vandaag hebben we 10,3 km gevaren, , daar hebben we 1 uur en 15 minuten over gedaan. Dat kostte 1,9 liter diesel. We kwamen door 3 bruggen. Aan het eilandje  bij de Driewegsluis waren we € 6,-- havengeld kwijt.


Donderdag 16 juni 2016
Een bekende bestemming: Steenwijk. Wat bruggen, een sluis en nog geen twintig kilometers verder op. Een mooie tocht door een bijna kaarsrecht kanaal, na de meanders van de Linde, die we tot aan Ossenzijl moeten volgen. Daar wacht ons een spannend avontuur met twee asociale figuurtjes die vinden dat een rood licht bij de brug betekent dat je er in kan varen. Da's erg lastig, want bij de brug van Ossenzijl kan je niet uitwijken, je vaart daar tussen twee betonwanden door een breedte van een meter of zeven. En dan nog schelden ook... Vreemd volk... We ontdekken dat op de bruggen weer brugwachters zitten, een goed plan van de provincie Overijssel! Het maakt het varen weer persoonlijker en de wachttijden voor de scheepvaart èn het wegverkeer worden er beduidend minder van!


In Steenwijk gaan we even naar de Rechter, maar dat bekomt vooral de schipper niet zo goed: de bitterballetjes veroorzaken stevige buikpijn èn buikloop... Bij de bestelling er van ook nog een flinke dosis ergernis: het duurt bijna een uur voordat die slechte dingen op tafel staan. De ober vindt een praatje met een dame van veel groter belang. In het vervolg zullen wij er wel linker zijn: we gaan niet meer naar de Rechter.


Afgelegde afstand is 17,5 km., de bestede vaartijd is 2,uur en 30g minuten. Daarvoor gebruikten we 3,1 liter brandstof . Onderweg passeerden we 5 bruggen en 1 sluis. Het havengeld, inclusief toeristenbelasting in Steenwijk bedroeg €12,80.


Vrijdag 17 juni 2016
Vandaag maken we een wereldreis van nog geen acht kilometer. Maar het is er zo mooi... Eerst even de stad in. Daar kopen we onder anderen een Mexicaanse zon, die we later aan ons huis kunnen bevestigen. Hebben we altijd wat vrolijks om naar te kijken! Vervolgens gaan we "op stap" zoals dat heet: op naar de plek waar de muggen bijten. Na de bruggen in het Steenwijker Diep meren we bij Muggenbeet, nog voordat we bij de Wetering zijn.
De schipperse maakt een wandeling, de schipper houdt de wacht en geniet van de zon. Kortom: goede aanlegplek op een rustige locatie!


Deze wereldreis was 7,6 kilometer lang, werd in iets meer dan een uur gevaren en haalde 1,6 liters diesel uit de tank.  Er moesten 2 bruggen open en dat kostte € 2,10.


Zaterdag 18 juni 2016
Via Giethoornse Meer, Walengract, Beulaker Wiede en Aremberger Gracht naar huis, de vakantie is bijna over. Om kwart over twee meren we af in onze box bij jachthaven ZC '37 te Kampen.


De afgelegde afstand bedraagt dan 33 km., waar we 4 en een half uur over hebben gevaren. Dat kostte 6,8 liter diesel. We hebben 1 brug en 2 sluizen gepasseerd.




De totaal afgelegde afstand bedraagt deze vakantie 326,2 kilometer, in 43 uur en 36 minuten afgelegd. Daarbij is 60,1 liter diesel verbruikt, en zijn 45 bruggen en 8 sluizen gepasseerd. Gemiddelde snelheid 7,5 km/h, gemiddeld brandstofverbruik 1,4 liter per uur.

nieuw seizoen, nieuwe kansen

Op 8 april 2016 dreef ons bootje weer. Aan onderhoud is de afgelopen winter wat minder tijd besteed, de oude dame had nu eens voorrang... Toch is er het een en ander gebeurd. Zo waren de kussens van ons bootje na 45 jaar al helemaal versleten (wat een rommel zeg...), ze moesten dus nodig vervangen worden. Dat is gebeurd, en dit is het resultaat.





We hebben er voor gekozen om de sfeer van het interieur een beetje gelijk te houden. De kussens zijn wat roder, de cognac-kleur was nogal saai. In deze rode kussens zit een beetje een wolkje. De stoelen in het stuurhuis moeten nog een nieuwe bekleding krijgen en die wordt precies omgekeerd aan deze: een witte zitting en rugleuning met een rood biesje... Het spul is gemaakt door Meneer Sam uit Apeldoorn. Zo krijg je meteen een indruk van hoe het er uit ziet bij ons aan boord...


Varen hebben we nog niet gedaan dit seizoen, eerst moesten de filters vervangen worden. Het eerste dieselfilter was wel wat zwart geworden (twee jaar geleden vervangen, gedurende ongeveer 300 uren varen gebruikt, dat betekent dat er een 450 liter brandstof doorheen is gegaan). ook de olie is ververst, dus we kunnen weer. Al hoewel: er moet nog wel een nieuwe impeller in de waterpomp. Lastig te verkrijgen...

Rondje Flevoland, 9 t/m 20 september 2015

Na het mooie bus-avontuur in Witterzomer (de naam Regenzomer zou daar beter passen, want je kon daar varen met busjes) zijn we weer met onze oceaanstomer op stap gegaan. De Beereboot werd weer ingepakt en gereedgemaakt voor een nieuwe expeditie: het rondje Flevoland. Het idee was als volgt:




De gevaren route: Kampen-Elburg-Zeewolde-Spakenburg-Almere-haven-Lelystad-Biddinghuizen-Ketelhaven-Kampen.


We hebben 220,1 km. gevaren, de vaartijd was 28 uur en 42 minuten, en we hebben 41,6 liter brandstof verstookt. Er hebben geen bruggen voor ons gedraaid, wel moesten we door 7 sluizen.


Woensdag 9 september 2015
De boot is weer helemaal ingepakt, de temperatuur is beter dan in het afgelopen weekend, en ook het weer ziet er wat vriendelijker uit. 22 graden bij een oosten windje kracht 3 met goed zicht, terwijl er niet al teveel vocht in de lucht zit (56%) en een luchtdruk van 1021 mB lijken aan te geven dat we mooie dagen tegemoet gaan. In ieder geval gaan we vertrekken, en we hebben verzonnen dat we dat doen via het Kattendiep en de Stroomgeul. Het is daar altijd zo mooi, met al die eilandjes en de watervogels. Bovendien heb je dan een mooie, haakse oversteek over de vaargeul vanuit de IJssel, met goed zicht op de scheepvaart die er uit komt en er in gaat.


Zo varen we in een rustig tempo naar de monding van de IJssel, en vervolgens door de Stroomgeul. Maar als we aan het einde het Ketelmeer op willen, staan daar de gele tonnen met het verbodsteken er boven op: verder varen mag niet. Het kan ook niet: voor de hele geul langs ligt een lange persleiding op drijvers, en het is daardoor onmogelijk om de geul te verlaten. We moeten dus terug naar het begin van de geul (een stukje "afsteken" is niet mogelijk, want het is buiten de vaargeulen uiterst ondiep). Dat wordt een omweggetje van een kilometen of vijf, zes, bijna een uur varen... Dat geeft ons dan wel weer de mogelijkheid te genieten van de zeearend die daar woont, en om de visarend te zien die hier ook zijn verblijf houdt. Kortom: het is geen straf om een keer terug te moeten.


In een gezapig tempo varen we terug, naar het Kattendiep, gaan daar bakboord uit naar het Ketelmeer, en steken na enige tijd varen de geul van de IJssel over. We draaien bij naar bakboord en belanden in het Vossenmeer. Het is altijd weer leuk om aan de andere kant van de rietkraag in de richting van de Roggebotsluis te gaan. Als we die naderen moeten we even wachten, maar en kleine tien minuten later varen we het Dronter Meer op. Het is heerlijk rustig (we lagen met z'n drieën in de sluis) en we gaan langzaam verder, al genietend van wat het landschap ons te bieden heeft.
We passeren het eiland Reve (waar de spoortunnel onder het meer doorgaat en waar straks de Revegeul zal uitmonden in het Dronter Meer) en even later, iets meer dan zes kilometer na de sluis, meren we ons bootje op de aanlegplek "Kleine Zwaan", een idyllisch plekje achter een heel klein eilandje, waar je heerlijk rustig de nacht kunt doorbrengen.



Dat is dus ook precies wat we daar doen, en de volgende ochtend vertrekken we - na een heerlijk ontbijt - in de richting van de volgende stop: Zeewolde.


Afgelegde afstand: 30, 7 kilometer, vaartijd: 3 uur en 48 minuten, brandstofverbruik: 6,3 liter. Aantal sluizen: 1.


Dinsdag 10 september 2015
Zoals aangegeven: vandaag varen we naar Zeewolde. Een flinke afstand, maar we hebben er de hele dag de tijd voor, en bij Harderwijk kan je een mooi stuk afsnijden. We gaan al genietend verder over het laatste stukje Dronter Meer, en passeren de Elburger Brug. Zo komen we op het Veluwe Meer.
Het weer lijkt sterk op dat van gisteren, het is alleen wel wat koeler (18 graden). Na zo'n twee uren varen komen we aan bij Harderwijk, gaan daar onder de brug door en varen het Wolder Wijd op. Hier snijden we een stuk af, door de vaargeul rechts te laten liggen. Rustgevend brommend doet de motor haar werk en wordt het schip voortgestuwd met een snelheid van zo'n 8 kilometer per uur. Als ik weer op het log kijk, is dat gedaald naar omstreeks 7, en ik merk dat de snelheid er uit gaat. In de vaargeul zie ik schepen varen die veel sneller gaan, en schippers die naar me zitten te kijken met een blik van "snapt die man het wel?" Nou, en of ik het snap! De snelheid is namelijk teruggelopen naar 5 kilometers per uur. Ik sla een keer flink achteruit en wend de steven naar stuurboord, richting de vaargeul. Onderweg naar de geul moet ik dat nog twee keer doen. Ja, die waterplanten maken het daar extra spannend, en ik denk dat daar ook risico's aan verbonden kunnen zijn. In ieder geval ben ik blij dat we de vaargeul weten te bereiken en ik besluit voortaan netjes de geul aan te houden. Omstreeks een kwartier na dit "avontuur" komen we in de aanloop naar Zeewolde en nog een kwartier later meren we in de haven, in het hoekje rechts achterin. Mooi plekje! Vlak voor ons ligt een forse witte kruiser. Het is mooi weer en we besluiten dat het wel lekker is om met een boekje en een drankje op de kade te gaan zitten. Zo komt het dat we de stoeltjes op de kade zetten en lekker van het zonnetje genieten.


Dan komen daar twee vrouwen aangewandeld, van wie ik er één meen te herkennen. Dat klopt: het zijn Hennie Ruizendaal en haar vriendin, die we kennen van de Fiat 500 Club. Het wordt niet alleen een gezellig weerzien, aan boord van hun kruiser drinken we gezellig wat en babbelen we bij. Ja, die grote witte, die vlak naast ons ligt. Ze vertellen ons waar ze normaliter liggen met hun schip en ze zullen daar ook aan het eind van de middag weer naar toe gaan. Als het zover is zwaaien wij ze uit.

Daarna wordt de driepoot neergezet, het vuur opgestookt en de kookpot opgehangen. We maken een heerlijk gerecht met veel groente, kip in wijn en aardappeltjes. Smaakt voortreffelijk! Toch een fijn ding, die Dutch Oven.
's Avonds maken we een lekkere wandeling door het dorp, drinken nog wat en gaan dan slapen.


Afgelegde afstand: 28,9 kilometer, vaartijd 3 uur en 48 minuten, brandstofverbruik 5,3 liter.


Woensdag 11 september 2015
De dag begint met prachtig weer en een aangename temperatuur. eerst wordt de Dutch Oven netjes opgeruimd, en de vuurschaal geleegd. Rond een uur of tien 's ochtends verlaten we de haven na een riant ontbijt. Het is rustig op het water, en na de aanloop naar de haven (die nu de aanloop naar de vaargeul is geworden) gaan we stuurboord uit, richting Nulder Nauw. We genieten van het uitzicht: aan bakboord de Veluwe met bossen en hoger gelegen gronden, en aan stuurboord? Ja, Zeewolde! Kijk maar.


Zeewolde vanaf het Wolder Wijd

We gaan verder en aan het einde van Zeewolde staat nog een strandpaviljoen. Marion is daar gisteren helemaal naar toe gewandeld.

Daarna komen de bossen die ook in Flevoland staan aan de stuurboordzijde van het schip voorbij. We kunnen een enorm stuk vooruit kijken, en aan de horizon doemt een vrachtschip op. Het duurt lang voordat dit op onze hoogte komt en op een ruime afstand passeert het ons. We genieten van de rust van het water en het mooie weer en hebben zo een schitterende vaartocht bij een snelheid van omstreeks 8 km per uur. Ter hoogte van Strand Nulde maakt het randmeer een bocht naar stuurboord. Achter ons nadert een passagiersschip.
Ruim 4 kilometer na de bocht ligt de Nijkerker Sluis, die we moeten passeren. Maar we zullen wel moeten wachten, want het passagiersschip, afkomstig uit Elburg, loopt ons op en gaat ons voorbij en is zoveel eerder bij de sluis dat we niet meekunnen met de schutting. Wel krijgen we via de Marifoon een heel verhaal over de familie van de schipper van het passagiersvaartuig te horen, en over anderen die in de vaart zijn.


Nadat we geschut zijn varen we verder in de richting van de Laakse Hoek, ongeveer 5 kilometers verderop. Het landschap ziet er erg mooi uit. Daarna is het nog zo'n twee kilometer varen tot de haven van Bunschoten-Spakenburg, waar we helemaal aan het einde van de strekdam ons bootje meren. We hebben er een bijzonder mooie plek!
Na enige tijd maken we een wandeling door dit voor ons onbekende dorp en worden aangenaam verrast. Er ligt een groot aantal botters in het kanaal gemeerd, er is een oude scheepswerf en: er zijn oude motoren, want er is een motorclubje neergestreken met een aantal Ariel's. De Red Hunter (die met de rode brandstoftank) dateert uit 1938, de fiets met de roze sjaal er aan is een Huntmaster (1955). De motorfiets linksboven is een type A uit 1928. Die rechtsboven kunnen we niet plaatsen, maar het is wel een Ariel.





We wandelen verder en besluiten dat we op dit moment minder behoefte hebben aan een museumbezoek. Dat kan wel tot een later moment wachten! We dwalen wat door het dorp, zien een groentewinkel en een slagerij, een supermarkt, kortom: gaat helemaal goed komen met het bunkeren! Onderweg maken we een stop op een terras (we moeten die Spakenburgers toch van wat bier afhelpen) en maken we mooie plaatjes van een mooi dorp.











We wandelen terug naar de boot en zien onderweg nog meer fraais: er is een autoclub die op haar rit hier een stop maakt voor een versnapering. Dat levert opnieuw wat mooie plaatjes op!


Op de terugweg hebben we een gesprek met een stel dat een huis aan het bekijken is. natuurlijk gaat het gesprek over hun kever, die helemaal in originele staat is. We vertellen van onze bus en onze Fiat, en een geanimeerd gesprek ontspint zich. Ze hebben nog een cabrio te koop, een Fiat... Dat wordt dus serieus nadenken over wel of niet een vierde auto in de stal... We nemen zijn visitekaartje mee voor "je-weet-maar-nooit".

We denken dat we nu wel genoeg moois hebben gezien en gaan terug naar de boot. Daar drinken we nog het een en ander alvorens we gaan eten. We kijken uit over het meer en in de richting van Almere maakt de zon zich op om onder te gaan. De pier waaraan we liggen is een leuk wandeldoel voor veel mensen, en ook een veerbootje naar de Eemhof, schuin aan de overkant van het meer, legt hier aan.

Afgelegde afstand: 18,5 km., vaartijd: 2 uur en 36 minuten, brandstofverbruik: 3,6 liter

Donderdag 12 september 2015

We zijn al vroeg uit de veren, want er moet leeftocht gebunkerd worden. Brood en zo... Dus lopen we weer naar dat mooie dorp en dat treft: vandaag is het markt. We kopen bio-eieren, halen brood bij Jan van Jan van Jan de Bakker (U kent ze wel, die broodbussen en geel-rode kramen), halen groente en gaan weer terug naar ons bootje. Alles wordt op de bestemde plekken weggestouwd en ons avontuur kan een vervolg krijgen. Een poosje later varen we langs de rij windmolens, die Flevoland voor een gedeelte van energie kunnen voorzien. Zo mooi als het weer gisteren was, zo bewolkt is het nu, zelfs een beetje sombertjes. Toch gebeurt er van alles, want vandaag is de triathlon van Almere. Op de dijk zien we heel aantallen fietsers gaan, die de snelheid er behoorlijk in hebben zitten. Toch knap om te zien dat ze na 3,8 km zwemmen nog zoveel energie hebben, terwijl ze hierna ook nog 42 km en 195 m. moeten lopen... Ruim voordat de wedstrijd is afgelopen leggen wij onze Beereboot aan in de haven van Almere-haven, aan de kade tegenover het restaurant.

Een mooie plek: je ziet de achtergebleven fietsers langskomen (het parcours loopt over de kade) en je ziet nieuwe schepen binnenvaren. Inmiddels is het weer ook weer wat beter geworden: een flauw zonnetje doet zijn best om de bewolking te verdrijven, maar dit lukt maar gedeeltelijk. We gaan na een poosje aan boord eens even de "stad" in: achter het havenfront ligt een redelijke winkelstraat die uiteindelijk uitkomt bij theater De Roestbak, dat er zo bij staat: midden in een verbouwing.

De foto heb ik geleend van Wikipedia.

Zo lopen we weer terug in de richting van de haven, en besluiten na enig onderzoek dat we vanavond wel bij de Griek willen eten. Daar reserveren we dus een tafeltje om een uur of 6. We kijken nog eens even verder, maken een korte babbel met de meneer die het verkeer moet regelen vanwege de triathlon en betalen ons havengeld bij een uitermate vriendelijke automaat (onpersoonlijker kan het toch niet). Daarna gaan we ons indrinken op de boot.
Tegen etenstijd verlaten we het schip en dienen ons aan in een leeg Grieks restaurant Olympia, waar wij bijzonder lekker eten. Terwijl we dat doen loopt de tent vol in een tempo dat je niet voor mogelijk houdt, en in no time puilt het etablissement uit van de gasten. Knap dat je onder die omstandigheden kwalitatief zo goed eten op tafel weet te brengen!


Afgelegde afstand: 14,6 km., vaartijd: 1 uur, 42 minuten, brandstofverbruik: 2,6 liter


Vrijdag 13 september 2015
We gaan straks door de derde sluis van deze vakantie. Maar voordat we dat gaan doen moet er eerst water ingenomen worden. We maken een sierlijke bocht door de haven en knopen het bootje vast aan de watersteiger. We laten de tank weer vollopen en doen er wat "goeie poeier" bij, zodat ons water niet zal bederven. Daarna wenden we de steven en gaan naar de sluis.





Het hele schutproces duurt een minuut of 20 en dan liggen we zo'n vijfeneenhalve meter lager dan vanochtend toen we wakker werden. We varen door Almere-haven, door een groene wijk, met sportvelden en veel bruggen (die overigens allemaal zo hoog zijn dat we ze gemakkelijk kunnen passeren). Uiteindelijk nadere we ons reisdoel voor deze dag: het kasteel.



We varen een rondje door het passantenhaventje, stellen vast dat de glorie daar compleet vergaan is (verrotte beschoeiing, water achter de beschoeiing, brandnetels en distels, erg ondiep en geen enkele mogelijkheid om gezond aan land te komen) en besluiten om spoorslags verder de varen. Het kasteel is nog steeds niet af (ach, in de Middeleeuwen duurde dat ook honderden jaren, maar er zijn nu plannen om er een soort van spookkasteel van te maken). Maar goed, wij gaan verder want dit is het niet. We passeren de woonschepen in de Lange Wetering (ook daar slaat de verpaupering lichtelijk toe) en meren vervolgens bij de roeiclub die een eindje verderop gevestigd is. We hebben een gesprekje met de buurman, die wat problemen heeft gehad met wat onbehoorlijke vissers die menen dat ze zomaar op andermans boot mogen klauteren. En ben je het er niet mee eens? Wat doe je hier toch man, dit is voor de vissers! Tja, je hebt lieden met slechts één hersencel, en als die dan ook nog kapot is... Het is mooi weer geworden en een gezelschap is daar met mooie roeiwherries, gekleed in de dracht van de jaren twintig gaat men een eindje spelevaren. Mooi gezicht!

We besluiten om maar eens weer een wandeling te maken, en vanaf onze plek wandelen we over de brug het bos in. Een Turkse familie is walnoten aan het oogsten van de notenboom die daar staat. Wij wandelen en komen uiteindelijk uit bij Stadslandgoed De Kemphaan, waar we om heen wandelen, want we willen graag de natuurcamping zien die daar gevestigd is. Die valt erg tegen, daar hoeven we niet te staan. Van daar uit wandelen we weer terug naar de  boot, terwijl de lucht steeds dreigender wordt.  Dat gaat natuurlijk niet goed, daar komt vast regen van. En jawel hoor: even later vallen de dikke druppen in het water, klettert het op het dak.

Daar was 'ie weer: Pluvius...

Afgelegde afstand: 4,3 kilometer, vaartijd: 42 minuten, brandstofverbruik: 0,8 liter.

1 sluis.

 

Zaterdag 14 september 2015

De Flevobrug in Lelystad

donk're wolken pakken zich samen...

Zo, we gaan maar weer eens op huis aan. Neen, niet naar Kampen, maar naar Lelystad. Vanaf ons mooie plekje aan de Lange Wetering gaan we bakboord uit de Hoge Vaart in. Doordat het zo'n trieste vertoning bij het kasteel is, komen we dit keer niet op het Weerwater en varen we niet door de stad, zoals ik dit wel graag had gedaan. We gaan dus "buiten om", maar dat is ook door de stad. Uiteindelijk komen we bij de Noorderplassen, en daar gaan we even een kijkje nemen. Via het bruggetje varen we daar een rondje onder een leigrijze hemel. daarna komen we weer terug op de Hoge Vaart en "nemen" de Vaartsluis om ongeveer een meter te zakken naar de Lage Vaart. Daar gaat het natuurlijk weer eens niet goed: het licht staat op rood, springt op roodgroen en groen om daarna meteen weer op rood te springen nog voordat we in kunnen varen. De sluisdeuren gaan weer dicht. Vervolgens gebeurt er lange tijd niets. Omdat de provincie heeft verzonnen dat een marifoon niet goed is, moeten we gaan bellen. Tijdens dat gesprek gaat ineens de deur weer open en staat het licht op groen. We gaan de sluis in, en vervolgens begint een normale schutting. Al met al zijn we dik twintig minuten bezig! Maar goed, we varen door naar Lelystad, kijken onderweg nog eens even op de Vaartplas (al weer een rondje) en vervolgens door naar Lelystad. Onderweg zien we mooie luchten...

Het weer is soms dreigend, dan zijn er weer van die mooie bloemkolen die langs de lucht zeilen, dan is het nat, dan klaart het op. Kortom: vreemd weer!

Er staat ook nog een behoorlijk stevige wind, het lijkt wel herfst!


Al met al is het heel wisselend, dat weer, je kunt er geen peil op trekken. dat betekent ook dat je aan boord moet blijven, wil je niet doornat worden...

Kijk, dit is zo'n regenbuitje... Geloof het of niet, maar als dat valt zie je niet veel meer van de omgeving! Maar als dat er aan komt, is dat wel een fraai en indrukwekkend gezicht!

Afgelegde afstand: 37,6 kilometer, vaartijd: 5 uur en 24 minuten, brandstofverbruik: 7,2 liter.
1 sluis.




Zondag 15 september 2015
We zijn vandaag maar wel even op de fiets gesprongen, want het weer zag er iets beter uit en we hadden wel behoefte aan een douche. En waar doe je dat nou beter dan thuis? We wonen maar een kilometer of drie, vier van de aanlegsteiger vandaan, dus... Juist, lekker spetteren!


Terug bij de boot maar weer even wat plaatjes gemaakt, want het is eigenlijk wel een heel mooi plekje, daar aan het eind van de roeibaan, op de kruising van de Lage Vaart en de Oostervaart.

Je kunt er ook leuke filmpjes maken van de omgeving, daarop kun je zien dat er wat wind staat...

Na deze "klussen" (zeg maar: aanvulling op de hobby) zijn we aan boord gebleven, want er viel allemaal water uit de lucht. Lezen dus, een puzzeltje oplossen, en tussen de buien door een wandeling gemaakt.

Maandag 16 september 2015

Om 10:00 uur vertrokken voor een lange vaartocht. Nou ja, lang... We zijn naar Biddinghuizen gegaan. Altijd weer een leuke tocht, ondanks de kaarsrechte Larservaart. Die voert namelijk voor een behoorlijk deel tussen de bossen door, en aan de oevers kan je - als je tenminste weet waar je naar moet kijken - beverburchten zien.

En ook wel grappig is dat je precies onder de aanvliegroute van het vliegveld doorgaat, de kans is dan ook groot dat er zo'n klein vliegtuigje of een Catalina vliegboot over je heen davert.

Onder een grijze hemel arriveren we tenslotte rond 13:00 uur in Biddinghuizen. Jammer genoeg is de aanlegplek niet meer zo mooi als vroeger: alle bomen zijn verwijderd (er stonden majestueuze beuken die 's zomers voor heerlijke schaduw zorgden). We hebben er een eindje gelopen (de beentjes moeten ook gestrekt worden...).

Afgelegde afstand: 21, 8 kilometer, vaartijd: 2 uur 54 minuten, brandstofverbruik: 4 liter.

1 sluis (zelfbediening).

Dinsdag 17 september 2015

En wat is dit nu weer voor weer! Harde wind, regen, het is niets. Mijn goede vader zei altijd "Alle weer is weer". In elk geval is dit weer om te blijven liggen waar we liggen. We verlaten de polder vandaag dus maar even niet. We wandelen en lezen, bekijken de winkels en hobbelen weer terug naar de boot. En koken willen we aan het eind van de dag ook niet, dus we halen een broodje shoarma bij de plaatselijke shoarmatent. Overigens een best smakelijk (en lekker ongezond) gebeuren! Pilsje er bij, eet smakelijk!

Woensdag 18 september 2015

Onze vaartocht naar het altijd gezellige Elburg begint zo:

Op de film niet te zien, maar een ijsvogeltje vliegt - gewoontegetrouw zou je bijna zeggen, hier in Biddinghuizen - voor de boot uit en zigzagt over de Hoge Vaart. Zijn felblauwe rug licht op en ik maak er een sport van om het diertje te spotten in de struik waar ik hem zag landen. Dat valt best tegen.

Om half tien zijn we bij de Blauwe Dromer, de sluis die ons toegang moet geven tot het Veluwe Meer. Er wordt een marifoonkanaal aangegeven, dus ik meld ons bij de bedienaar. Het antwoord luidt chchchchchchchchchchchchchch! Ik doe het nog maar een keer, maar zijn antwoord wijzigt niet en er gebeurt ook helemaal niets. Na een dik kwartier ben ik het zat en ik bel maar met de mobiel. Ook hier de kansloze Flevolandse brug- en sluisbediening, het lijkt sterk op ontmoedigingsbeleid. Na meer dan een half uur hebben we de vijf meter hoogteverschil overwonnen en kunnen we koers zetten naar het Veluwe Meer. Gelukkig is het rustig. Toen we vlak voor onze vakantie op een zondag hier voeren werden we voortdurend ingehaald door allerlei asociale sukkels in snelvarende boten die niet snappen wat er gebeurt met zo'n stalen kruisertje van nog geen vijf ton waterverplaatsing (vast familie van die rare vissers uit Almere). Nu was het genieten van het weer en van de zeil- en motorschepen om ons heen. Maar ook van de familie Krooneend die bij één van de eilandjes in het meer bivakkeert. Onderweg leek het wel of we een soort van wedstrijdje voeren tegen een schitterend Waarschip. Een wedstrijd die we uiteindelijk hebben verloren: tegen zo'n spinnaker kunnen we niet op. Maar een mooi gezicht is het wel! Kijk zelf maar:

Bij Riviera Beach leggen we aan om diesel te bunkeren. Dat is best even een wat moeizaam gebeuren met de dikke windkracht vier dwars in. Het bunkerstation ligt aan lager wal... Maar het gaat allemaal goed, en we komen er ook weer redelijk goed weg, alhoewel we wel moeten opletten met de waterplanten. Ook hier vormen ze een behoorlijk probleem!

Uiteindelijk varen we onder de Elburger Brug door en gaan stuurboord uit, waar we in het Havenkanaal een goede plek weten te vinden. We zijn weer eens in het oude stadje met het rechthoekige stratenpatroon en de middeleeuwse touwbaan van Deetman. En omdat het weer niet verkeerd is, gaan we maar eens even kijken hoe het daar is. Zoals altijd: gezellig! We scoren een biertje, en nog een en ... Hé, daar loopt Annemiek! Annemiek kennen we uit de Fiat 500 Club. Samen met een vriendin is ze lekker aan het winkelen. Ze passen op een huis in de buurt en hebben besloten hier eens even een kijkje te nemen. We maken een gezellige babbel, en de meiden gaan weer verder. Wij reserveren een tafel voor die avond en hebben een geweldig diner bij Restaurant De Haas. Na dat heerlijke eten wandelen we terug naar de Beereboot.

Afgelegde afstand: 30,2 kilometer, Vaartijd 3 uur 36 minuten, brandstofverbruik 6 liter 

1 sluis (zelfbediening)

Donderdag 19 september 2015

Steeds dichter komen we in de buurt van onze thuishaven, maar iedere keer weer weten we het te rekken. we verkassen zo'n kleine twintig kilometers en belanden na een leuke vaartocht en een vlotte schutting in de Roggebotsluis met drie schepen in een haven waar we nog nooit hebben gelegen: Ketelhaven. Daar loopt Johan zijn vroegere afdelingshoofd tegen het lijf, die naar een bepaalde zeilboot wil kijken. We filosoferen wat over de boot en het plezier op het water, en over ons blad (de Palaver), dat door onze watersportvereniging wordt uitgegeven. Overigens hebben we een aantal bladen achtergelaten, al hoewel de havenmeester zoiets had van "jullie zijn onze concurrent". Nou geloof ik meer in samenwerking, dus... Ketelhaven is een mooie haven, met naast de haven een mooi restaurant. Ooit is de familie die dit restaurant exploiteert begonnen in een patatzaak in de Kamper Middelbuurtstraat, maar nu staat daar trots en fier Restaurant Lands End. We hebben er heel lekker gegeten, maar er zat wel een wat naar kantje aan dit etentje: het was de laatste van de vakantie!

Afgelegde afstand: 19,2 kilometer, vaartijd: 2 uur 30 minuten, brandstofverbruik 3,5 liter.

1 sluis.

Vrijdag 20 september 2015

Om kwart voor tien 's ochtends gaan de trossen los voor de laatste etappe. Vandaag zullen we weer terug komen waar dit vakantie-avontuur begon: in Kampen, in de haven van ZC '37. We doen dat natuurlijk niet via de kortste route, maar nemen een ommetje door het slibdepôt IJsseloog. Zo varen we via het Kattendiep naar de IJssel. De Zeearend was op stap, maar de Visarend zat netjes op z'n plekje. Ons Beerebootje ploegt tegen de stroming van de IJssel op naar de thuishaven. Vlak voordat we daar zijn zien we wat nieuws in de rivier liggen:

Helemaal rechts op de foto zie je een verticaal "streepje" op de horizon, een drijvende bok. De baggermolen die meteen in het oog springt lag er ook de vorige vaartocht al. Maar de drijvende bok (dat streepje aan de horizon dus, rechts op de foto) is er gekomen met een speciale opdracht: het lichten van de IJsselkogge, die daar omstreeks 1450 is gezonken. Er wordt allerlei onderzoek aan gedaan en langzaam maar zeker wordt het schip van 20 bij 8 meter klaar gemaakt om na bijna zeshonderd jaar het daglicht weer te gaan aanschouwen. Als je dichterbij komt, zie je pas wat een gevaarte het is.

De Hebo 6

Men neemt alle tijd voor de berging van deze unieke vondst, die in Lelystad geconserveerd zal gaan worden en vervolgens aan Kampen zal worden "uitgeleend" om tentoon te stellen.

Even voorbij dit gebeuren draaien we bakboord uit en varen we de haven in. Even later meren we onze boot in de box waar hij thuishoort en is onze vakantie voorbij.

Afgelegde afstand: 14,4 kilometer, vaartijd: 1 uur 54 minuten, brandstofverbruik: 2,4 liter




In februari 2016 is op een mooie, rustige woensdag ( 10 februari 2016) de IJsselkogge van zijn plek gehesen, waar hij bijna zeshonderd jaren op de IJsselbodem heeft gerust. Het wrak was in een opmerkelijk goede staat, je zou er zo mee wegvaren...


Een avondje naar de reportage van de berging kijken met het fototoestel in de hand leverde het volgende op.

In de stalen "doos" bevindt zich het wrak van de Kogge.
Op de achtergrond de haven van Wsv ZC '37 Kampen

Het wrak hangt in een groot aantal banden,
die ieder met een eigen lier strak gezet kunnen worden.

Fryslân, nog een keer... 22 augustus 2015 t/m 31 augustus 2015

We kunnen het niet laten. Na de vorige tocht, die meer een sterk onderkoeld experiment was met veel water boven de boot en kwik dat maar niet wilde opstijgen, doen we een tweede poging. We hebben verzonnen dat er voor Marion een gemakkelijke stoel mee moet en we hebben een ingenieus vakantieplan ontwikkeld. Ons experiment heeft namelijk aangetoond dat lang achtereen op een boot met relatief weinig beweging voor de schipperse een slechte uitkomst oplevert. Ze wordt er een soort van niet-mobiel van. Het plan is daarom als volgt (en dit keer doen we het anders: we wijken niet van ons plan af): In week 1 varen we naar Fryslân (en daarover gaat dit verhaal), dan komt er een lang weekend waarin we met onze Oude Dame naar een evenement in de buurt van Assen gaan, en daarna "doen" we een rondje Flevoland met de boot. Dat stukje Assen kan gelezen worden in het verslag van de Oude Dame en die laatste week rond Flevoland komt weer aan de orde bij de Beereboot.


De Beereboot dus. Dit was het plan:

Gevaren route: Kampen-Muggenbeet-Echtenerbrug-Akkrum-Echtenerbrug-Steenwijk-aanlegplek-De Belt-Kampen


Afgelegde afstand 200,5 km., 24,6 vaaruren, 33,9 liter brandstof


24 bruggen en 6 sluizen.









Zaterdag 22 augustus 2015
We vertokken rond 12:45 vanuit onze thuishaven in het Gat van Seveningen tegenover de Hanzestad Kampen. Het is een bijzondere dag: de verjaardag van moeder Van der Toolen, die vandaag 91 jaar is geworden. Dat hebben we vanochtend gevierd met gebak op Botermarkt 4, de huiskamer van Myosotis, waar ze woont en heel goed verzorgd wordt. Na dat feestje zijn we naar de haven gegaan en nu varen we de IJssel op.
Op de IJssel ligt dan al een heel circus van baggermachine en bakkenlader, aan elkaar gekoppeld met een drijvende leiding. De bakkenlader ligt beneden het baggerschip en is herkenbaar aan de vier T-vormige "buizen", twee aan elke kant. De IJssel wordt vanwege het project "Ruimte voor de Rivier" twee meters dieper gemaakt. Ik vraag me af hoe noodzakelijk dat is: vlak voor onze haven geeft de dieptemeter 5 meters aan. Maar goed, hij wordt dus dieper gemaakt.





Op dat moment lag de drijvende bok van Hebo met de gele kraan er op nog niet op z'n plek. Daar kom ik nog wel op terug aan het einde van deze vakantie.


We gingen dus naar Muggenbeet. Door de Ganzensluis (waar we een poosje moesten wachten, want we waren er te vroeg). Het weer werkt beter mee dan in onze laatste langere vaartocht: het is warm (27 graden) en de zon schijnt volop. Met een oostelijk windje, kracht vier en een lage luchtvochtigheid is het echter prima uit te houden. Het wordt de bekende vaartocht via Ganzendiep, Goot en Scheepvaartgat. Daar stuurboord uit naar de Aremberger Gracht, via de Ronduite, de Beulaker en de Walengracht naar het Giethoornse Meer en tot slot de Wetering in, om aan te leggen bij Muggenbeet, vlak achter de boot van onze buren op de haven.


Afgelegde afstand 33,5 km., 1 brug, 2 sluizen. Vaartijd: 3 uur 48 minuten. Brandstofverbruik: 5,9 l.


Zondag 23 augustus 2015
We gaan verder naar het noorden. Vandaag staat de leuke tocht langs de Wetering en de Kalenberger Gracht op het programma, tot voorbij Kuinre en langs Schoterzijl. Noordwest Overijssel is niet voor niets ooit gekozen als het mooiste stukje Nederland, en het is toch eigenlijk bijzonder dat wij hier iedere keer zomaar doorheen kunnen varen.
We varen vandaag de Pier Christiaansleat maar eens voorbij, daar zijn we al zo vaak in gegaan... En voorbij dat punt zijn er ook mooie aanlegplekken. Zo heb je Tj03, een driehoekig eilandje vlak bij een boerderij, aan het begin (of is dat nou net het einde) van de Broeresloot (of Vierhuister Vaart, kies maar). Er staat een behoorlijke wind, het meren is daar lastig... Noordoost 5 bij een temperatuur van 25 graden: je biertje waait zowat weg, terwijl je behoorlijk dorst hebt... We bekijken er de formatievliegende spreeuwen...

Het blijft een imposant gezicht, die duizenden spreeuwen die allemaal hetzelfde doen...



Afgelegde afstand: 37,2 km., 3 bruggen, 1 sluis. Vaartijd 4 uur 12 minuten. Brandstofverbruik: 4,5 liter.


Maandag 24 augustus 2015
De volgende dag gaan we verder, richting de Engelenvaart. Altijd weer mooi om in te varen.

Maar voor dat we dat doen, hebben we eerst eens even gekeken hoe hoog de Ruitenschildbrug nu precies is. Even daarheen gevaren, en gekeken: hoog genoeg voor ons! We peilen 2,80 meter, dus dat kan geen probleem vormen! Dat biedt weer perspectieven...

Dan toch maar naar die mooie vaart, waar het dit keer langs de kant erg rustig is: er ligt vrijwel niemand. Vanaf de Nieuweschootbrug is dat wel logisch: er staan overal bordjes dat de oever gevaarlijk is en tussen de verrotte beschoeiing en de grasstrook op de kruin van de waterkering gaapt een behoorlijk gat. We varen maar door, op weg naar Akkrum. De marifoon bewijst weer goede diensten en vlotte brugopeningen en een leuk contact met de brugwachter zijn daarvan een prettig gevolg.

Om even over enen varen we de Meinesleat in, passeren de brug rond kwart over één en meren om tien voor half twee in het passantenhaventje. 's Avonds gaan we weer naar het centrum: eten bij La Copita, een leuke pizzeria. Daar hebben we een mooi gesprek met de eigenaar, die helemaal blij is met de gemeentelijke herindeling die in Fryslân heeft plaatsgevonden. Tevreden over de activiteit van de gemeente, een goed bericht dus!
Afgelegde afstand: 28,4 km., 4 bruggen. Vaartijd: 3 uur en 36 minuten. Brandstofverbruik 5,7 liter


Dinsdag 25 augustus 2015
Vandaag blijven we in Akkrum. 't Is zo'n leuk plaatsje in het mooie Friese landschap. We doen wat boodschappen en wandelen wat door de wijk aan de andere kant van het spoor. Met een boek en een puzzel komen we de dag verder wel door, fietsen gaat helaas nog niet lukken.




Onze ligplaats in Akkrum, niet verkeerd!

Marion gaat die dag veel lopen, ik loop een deel mee, want dat is goed voor haar rug. Toch gaat het bijna mis, maar gelukkig loopt het allemaal goed af.


Aan het einde van de middag wordt de kookpot opgediept uit het vooronder. We hebben inkopen gedaan (kippenbouten en groente) die we klaarmaken op een smeulend houtskool-brikettenvuurtje. Dat gaat helemaal geweldig, met een flinke scheut wijn er bij komt er een heerlijke maaltijd uit de Dutch Oven. Genieten dus!




Woensdag 26 augustus 2015
Verplaatsingsdag, of wel: we gaan weer varen. Komende week moeten we weer naar huis, want er staan nog meer leuke activiteiten op het programma. Dus - maar dat hadden we al eerder beslist - Dokkum is veel te ver. We gaan daarom maar terug naar het zuiden, en ons doel is dit maal Echtenerbrug. Het plan om via de Broeresloot te gaan en dan over het Tjûkemar laten we varen: er staat gewoon veel te veel wind. Kiezen dus voor de rustige route via de Pier Christiaansloot. Het grappige is natuurlijk dat  je op de terugweg een heel ander landschap denkt te zien dan op de heenweg. Zo blijft varen leuk! Minder leuk vinden we dit grote bord:



Dit betekent dat het mooie uitzicht daar bij de Meerkoet een stuk minder aantrekkelijk dreigt te worden. Geen mooie natuur meer, maar huizen in zo'n "wonen-aan-het-water-u voelt-zich-miljonair-project". Je moet wel lef hebben in deze economisch moeilijke tijden, maar toch ...
De temperatuur is nog steeds vrij hoog (26 graden), maar de bewolking neemt steeds verder toe. We laten ons echter niet afleiden van ons plan: een pintje bij Dikke Tût, naast de brug in het dorp. Dat pintje worden er twee, drie, bitterballen... Lekker genieten hoor! De bootjes (nou ja, bootjes, zeg maar boten) varen vlak langs het terras, de musjes doen zich tegoed aan gebak, frites en bitterbalkruimels die ze overal op het terras aantreffen, soms nog met de eigenaren er bij... 's Avonds plenst het van de regen!
Afgelegde afstand: 31,8 km., 5 bruggen. Vaartijd: 4 uur en 24 minuten. Brandstofverbruik 5,7 liter.


Donderdag 27 augustus 2015
Op naar de mooiste sluis die we kennen: de Driewegsluis. Het is natuurlijk niet zo'n heel lang eind varen, van Echtenerbrug naar de Driewegsluis. We doen er dan ook maar iets meer dan een uurtje over om via de Helomavaart op ons doel van die dag aan te komen. De temperatuur ligt vandaag rond de twintig graden en de wind waait met een krachtje 4 vanuit het zuiden, terwijl het half bewolkt is. Het is aardig om mee te maken dat de marifoon op dit korte stuk er voor zorgt dat we meteen een opening van de brug krijgen als we dat vragen. Toch handig als je met de bediening kan praten! Onze buurman profiteert mee. Bij de Oldelamer Brug roepen we op, en bij de Oldetrijnster Brug volgt de opening - die wij eigenlijk niet echt nodig hebben - vanzelf. In beide gevallen varen we zonder te stoppen de bruggen door.
Op het eilandje bij de Driewegsluis maken we een wandeling, want dat is niet alleen goed voor Marion, maar ook erg leuk om te doen. We lopen van de ene naar de andere kant, kijken bij de sluis en de leuke woningen die daar staan.
Ook deze dag is het weer wat nattig:




Regenspatten op het zeil van het stuurhuis

Toch mag dat allemaal de pret niet drukken, we zijn wel erger gewend....
Afgelegde afstand: 10,4 km., 3 bruggen. Vaartijd: 1 uur en 6 minuten. Brandstofverbruik 1,5 liter.










Vrijdag 28 augustus 2015
Vandaag varen we een keer zo lang als gisteren. We gaan naar Steenwijk. We zijn daar een poosje al niet meer geweest (toch zeker een maand of anderhalf). Eerst naar Ossenzijl, na de brug bakboord uit (er komen ook schepen vanuit het Kanaal Steenwijk-Ossenzijl, daarmee moet je wel rekening houden). Na de Hogewegsbrug (die we net als de Ossenzijlerbrug zonder lange wachttijd kunnen passeren) komen we in dat kanaal terecht. 11 kilometers vrijwel rechtuit, maar wel door een mooi landschap. We genieten er van.

Uiteindelijk komen we aan in Steenwijk, waar we de stad ingaan. Daar worden we aangetrokken door feestgedruis bij de kerk, waar een grote rommelmarkt aan de gang is, met soms hele mooie spulletjes. Omdat we zelf ook nog wel rommelmarktspulletjes hebben, weten we ons te beheersen. Maar het is er wel gezellig druk, en Marion meent dat een jongetje zijn moeder kwijt is. Gelukkig valt dat allemaal wel mee!
We hebben een babbel met de havenmeester en nemen het wijze besluit om aan boord te eten.













We liggen op een mooie plek en de volgende dag maken we in de buurt eerst een wandeling.
Afgelegde afstand: 17,1 km., 5 bruggen, 1 sluis. Vaartijd 2 uur 12 minuten, Brandstofverbruik 3 liter.
Zaterdag 29 augustus 2015
Zoals gezegd: eerst een wandeling, en wel naar het mooie landgoed Ramswoerthe. Door een fraaie parkachtige omgeving lopen we langs het hertenkamp naar het prachtige landhuis dat achter een mooi Jugendstil-hek is gelegen. Het is echt heel bijzonder en goed onderhouden. Rond tien voor twaalf verlaten we de haven. We gaan op weg naar Blokzijl, althans, dat denken we. Maar onderweg lopen we natuurlijk vast op een brug die middagpauze heeft en we moeten ruim een half uur wachten voordat we verder mogen varen. Geen nood, dan doen we de afwas, drinken koffie en genieten van het mooie weer. De motorboot die na ons komt snapt niet helemaal wat je beurt afwachten betekent als de brug weer begint te draaien: de beste man heeft zoveel haast dat 'ie het eerst door de brug moet. Jammer dat zijn schip zo vreselijk stinkt, maar het levert ons ook wat op: Een hele mooie ligplaats, op iets meer dan twee kilometer voor Scheerwolde.













We genieten volop van het mooie landschap en het fraaie weer en besluiten dat het tijd is voor een pilsje. We weten dat in Scheerwolde een buurthuis, annex café staat. Na een wandeling van ongeveer een half uur blijkt dat malle ding gesloten te zijn, en keren we onverrichter zake terug. Nou ja, onverrichter zake... Onderweg bevindt zich nog een palingkwekerij, die er ook een soort van lunchroom op nahoudt. De zeer aardige dochter des huizes bedient de klanten, en wij genieten van een brood zalm of paling en een pilsje. We doen dat op een terrasje langs het water van de vaart, waar ook nog een motorjachtje passeert. helemaal geweldig! Zo kom je de vakantie wel prettig en ontspannen door! Het leuke is natuurlijk dat we vandaag nog geen uur gevaren hebben en een wereldplekje hebben gevonden.
Afgelegde afstand: 5,3 km., 1 brug. Vaartijd: 1 uur 48 minuten. Brandstofverbruik: 1,1 liter.


Zondag 30 augustus 2015

Blijf kijken: het is prachtig weer...


Het plekje is dan wel heel erg mooi en de temperatuur uiterst aangenaam, maar we gaan toch verder. We maken vandaag een leuke slinger, varen dwars door Blokzijl (altijd weer leuk om daar te komen) en gaan via de Zwemmer bij Vollenhove naar het Kadoeler Meer. Vandaar gaat het onder de Kadoeler Brug door naar het Zwarte Meer en voor het Vogeleiland langs. Vandaag vliegen daar geen spectaculaire vogels als Vis- of Zeearend. Het water is blak, er staat slechts een tweetje uit zuid-zuidoostelijke richting. Zo komen we aan op De Belt, onze laatste stopplaats voor deze trip. We meren daar af aan een nieuwe drijvende steiger die al weer heel wat jaartjes oud is. Nieuw omdat hij hier pas ligt, oud omdat hij niet nieuw is... Hier gaan we een spectaculaire nacht tegemoet met veel bliksemschichten. Het gaat de hele nacht door, maar het komt nooit echt dichtbij. Dat hebben we op De Belt wel eens anders meegemaakt. De volgende ochtend worden we getrakteerd op mooie luchten met vreemde wolkenpartijen.



Vooral het plaatje van de wolken in de waterspiegel (r) geeft een mooie indruk!

Afgelegde afstand: 21,1 km., 2 bruggen, 1 sluis. Vaartijd: 2 uur 42 minuten. Brandstofverbruik: 3,7 liter.

Maandag 31 augustus 2015

We gaan op huis aan. In ruim twee uren varen we terug naar de haven. Onderweg spettert het wat, de temperatuur schommelt rond de 24 graden. Als we terug komen op de IJssel ligt daar nog steeds het baggerspul van Ruimte voor de Rivier. Marion brengt de was en de spullen naar huis en ik maak schoon schip. Dat is een warme klus, maar gelukkig zit er nog wel koud drinken in de koelbox. De komende dagen gaan we ons voorbereiden op deel twee van de vakantie, maar daarvoor moet de lezer op visite bij de Oude Dame.

Afgelegde afstand: 15,7 km., 1 sluis. Vaartijd: 1 uur en 48 minuten. Brandstofverbruik: 2,7 liter.